Κι έπεφτεν το ξύλο το πολύ

Εξομολογείται ο «Τζι-Αι-Τζο»

Είχα φτιάξει μια καλή ομάδα μ’ ένα φίλο μου που κάναμε μαζί μαχητική πάλη, πήρα και κάτι ειδικούς φρουρούς και κάθε βράδυ πλακωνόμασταν. Με όλες τις φυλές. Αλβανούς, Ρώσσους, Κούρδους, αυτούς μην τους βλέπεις έτσι κακομοίρηδες, φέρνουν όλη την πρέζα, Έλληνες, Γεωργιανούς, αναρχικούς, τα πάντα. Δεν είχα πάρει ούτε ένα ρεπό. Πήγαινα με σπασμένα πλευρά και ξέρεις τα σπασμένα πλευρά πρέπει να τα αφήσεις να θρέψουν, δενόμουν εγώ και πήγαινα, βάλτε με να δουλέψω τους έλεγα δε με νοιάζει το χτύπημα. Είχα πιάσει και δύο παπατζήδες ε, τότε στην πλατεία Βάθης, ήμουνα με το παπί και έπεφτα πάνω τους, πλάγιαζα το μηχανάκι κι άντε να ξεφύγουν μετά. Τζι αι τζο με φωνάζανε τότε. Δε μ’ένοιαζε, αφού κάθε μέρα σου λέω έκανα προπόνηση για την πάλη, εκεί να δεις ξύλο που έτρωγα, τι θα με πείραζε αν έτρωγα και το βράδυ δυο τρεις ακόμα; Αφού το γούσταρα το ξύλο. Είχε καθαρίσει ο τόπος όμως έτσι; Δεν καταλάβαινα τίποτα.

Η συνέχεια; Θλιβερή.

Χάσμα Γενεών

Κάποτε στα σχολεία κυνηγούσαν τους μαθητές για το τσιγάρο, τώρα για τα τσιμπούκια. Κατά πως φαίνεται πηδήξαμε τα πούρα.

Τα σύνορα

Μία χοντρή μύγα έχει εγκλωβιστεί ανάμεσα στο τζάμι και το παντζούρι. Σκέφτομαι ότι αν πέρναγε μέσα στο δωμάτιο θα είχε χέσει τον τόπο όλο. Ή μήπως έχει στερηθεί την έξοδο της εκεί έξω στα σκατά; Έχει βρωμίσει από καιρό ο τόπος κι αναρωτιέμαι ποιο θα είναι το επόμενο στάδιο.

«...άλλα λόγια δε ρωτώ...»

Η 16χρονη αποβλήθηκε επειδή ακολούθησε το φίλο της στις τουαλέτες ή μήπως επειδή στο κοντινό δεν έγραφε τόσο καλά; Η μαθήτρια που τράβηξε το επίμαχο βίντεο ανήκει στο γυμνάσιο οπότε δε μπορούν οι καθηγητάδες να αποφανθούν. Είναι του λυκείου βλέπετε αυτοί. Και αυτή. Εγώ λέω ότι θα έπρεπε να αθωώσουν τα τέσσερα παιδιά και να την αποβάλλουν δια παντός. Τα μαλλιά της ήταν προκλητικά χτενισμένα και στην ουσία αυτή είναι που παρέσυρε τους νεαρούς μαθητές. Αυτοί μιλάν κι όμως κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου.

Just A Little Heat

Σηκώθηκα από το κρεβάτι έντονα πιασμένος και με διάθεση να μην κάνω απολύτως τίποτα όμως μια μαγική δύναμη με έσπρωξε στην κουζίνα όπου έφτιαξα ένα καφέ αν και δεν τον χρειαζόμουν πραγματικά αφού έπειτα από 3 ώρες μεσημεριανού ύπνου αρκεί ένας κουβάς νερό για ν’ανοίξει το μάτι και όχι η ίδια ποσότητα σε καφέ που συνήθως είναι απαραίτητη κάποια πρωινά που χρειάζεσαι μανταλάκια για να κρατήσεις τα βλέφαρα σου στην ίδια θέση. Ένα ήταν σίγουρο, με τέτοιο ύπνο, το βράδυ στη Μεγάλη Βρεταννία θα είμαι ο πιο φρέσκος με μάγουλο βερίκοκο κι ας έχω να ξυριστώ σχεδόν 20 μέρες. Πρέπει να βρω και αυτό το αναθεματισμένο το παπιγιόν ενώ θα έλεγα ότι είναι εξαιρετικά εκνευριστικό να σου τηλεφωνούν όταν ακούς μουσική και δε θέλεις να σε ενοχλεί κανένας αφού έτσι αναγκάζεσαι να χαμηλώσεις την ένταση, να χάσεις το τραγούδι το καλό και γενικότερα να χάσεις τα αυγά και τα πασχάλια και ποτέ δε ξέρεις αν θα χάσει ή αν θα κερδίσει σήμερα η ΑΕΚ. Πάντως έχω κάνει μερικούς μαγικούς συνδυασμούς που ακόμη και ο Κόπερφιλντ ο οποίος θαρρώ ότι ήρθε να μας εξαφανίσει δε θα μπορεί να φανταστεί. Σίγουρα το να πάει μερικούς από εμάς κάπου μακριά δε θα ήταν καθόλου άσχημη ιδέα. Αν μάλιστα μπορούσε να πάρει και τα αυτοκίνητα όλων αυτών θα του ήμουν προσωπικά ευγνώμων. Ακόμη και με 500.000 λιγότερους θα συμβιβαζόμουν. Ε κι αν βλέπαμε ότι θέλουμε λίγο ξαλάφρωμα ακόμη, τον φωνάζουμε και του χρόνου για άλλη μία γενική. Ακούμε Σοφία Αρβανίτη στο Μπλέχτηκα και γουστάρουμε αγρίως ενώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι όποιος Αργύρης γιορτάζει σήμερα να στείλει γλυκά στη γνωστή πια διεύθυνση διότι έχει τσάμπιονς λιγκ λέμε και δεν είμαστε να τρέχουμε σε γιορτές. Μια κοινωνική υποχρέωση θα πάμε να βγάλουμε κι αυτή σε μέρος που διαθέτει τελεβίζιον αρκεί να πιάσεις τη στρατηγική τη θέση για να μη γίνεις ρεζίλι λοξοκοιτάζοντας παράλληλα με τη βρώση του μπον φιλέ σου. Και για επιδόρπιο πανακότα μέσα σε μια τερακότα. Ουφ, τι κουραστική μέρα και η σημερινή. Πάω να πάρω έναν υπνάκο.

Καλή χρονιά!

Σήμερα δεν ανοίγουν τα σχολεία; Άντε καλή αρχή σε όλα τα πρωτάκια που μου φαίνεται ότι θα τους κακοφανεί του χρόνου που θα ξεκινήσουν απ' το Σεπτέμβρη :-)

Κοινωνία ώρα σκατά

Είναι που λες και κάτι τύποι τα πρωινά, οι Καμπουράκης και Οικονομέας που με ευαισθησία και δυναμισμό συζητούν και σχολιάζουν με το δικό τους άμεσο και ανθρώπινο τρόπο τα θέματα της τρέχουσας επικαιρότητας κι έχουν κάνει και μια καλή συμφωνία με το διάολο ξεπουλώντας το τομάρι τους. Πως αλλιώς να εξηγήσεις τη σημερινή ζωντανή σύνδεση με τη Θες/νίκη για το ζήτημα με τις παραστάσεις του Τζίμη Πανούση που τους απασχολούν εσχάτως αφού έχουν λύσει όλα τα υπόλοιπα προβλήματα τους και πρέπει τώρα να προστατέψουν την κοινωνία τους από τον σάτυρο που ανέβηκε πάνω για να διαφθείρει όποιο νέο βρει μπροστά του. Φήμες που αναφέρουν ότι ο Τζίμης οργανώνει στο Λευκό τον Πύργο το στρατηγείο των Σοδόμων και Γομόρων που επιβεβαιώθηκαν νωρίς το απόγευμα σήμερα. Είδαμε λοιπόν έναν τύπο ο οποίος καταλάβαινες ότι είχε κάποιο πρόβλημα ο άνθρωπος. Η ομιλία του πρόδιδε ότι κάτι δεν πάει καλά. Και δεν εννοώ αυτά που έλεγε αλλά το φυσικό μέσο. Λέει λοιπόν ο τύπος τις πίπες του για χριστιανούς και διάφορα τέτοια δικαιολογημένος εν μέρει διότι είχε δει και την παρέλαση το Σαββάτο, είχε περάσει και η μεγάλη γιορτή του Αγίου Δημητρίου πολιούχου της πόλης οπότε μια έπαρση την είχε και φυσικά είχε τονωθεί και το εθνικό του φρόνημα άρα μπερδεμένα μεν, σταθερά δε τα έχωνε. Και μαθαίνουμε σε κάποια φάση ότι ο μεσιέ έχει αναπηρική σύνταξη από το ΙΚΑ και φυσικά γι’ αυτό τον βρήκαν και πρωί πρωί τα τσακάλια του Μέγκα για να μιλήσει. Οι υπόλοιποι συνήθως εργάζονται. Πέρυσι με την ίδια ακριβώς παράσταση δε θυμάμαι να είχε γίνει θέμα στην Αθήνα. Άσε που ο Πανούσης τα τελευταία χρόνια την ίδια παράσταση κάνει οπότε σιγά τη μεγάλη προσβολή. Τώρα στα τελευταία του 2006 γίναμε σεμνότυφοι; Αλλά θες να το σκαλίσεις το θεματάκι σου σα δημοσιοκάφρος, είσαι λαγωνικό Κ-9 και κάτι τέτοια τα μυρίζεσαι. Μόνο τα σκατά που έχεις πέσει μέσα δε σου βρομάνε. Και βγάζεις κι έναν φουκαρά που ποιος ξέρει τι έχει τραβήξει στη ζωή του και τι πρόβλημα έχει και τον ρωτάς για τον Πανούση. Αυτός δηλαδή εκφράζει τι; Αποτελεί τον τυπικό κιμπάρη Σαλονικιό; Ίσα ίσα να ρίχνετε λαδάκι στη φωτιά μπας και αρπάξει. Τις προάλλες με την Τριφύλλη; Σοκαρισμένοι μεν, η εκπομπή δεν κόπηκε δε, την αφήσατε να βρίζει για να ανέβουν τα νούμερα. Τζακ Ποτ πετύχατε και μετά ξαφνικά γίνατε προβληματισμένοι. Τόσο προβληματισμένοι που την επίμαχη σκηνή την προβάλατε και την επομένη έχοντας βάλει βέβαια τα σχετικά μπιπ. Αυτός είναι ο ανθρώπινος τρόπος σας.

Υπερ-βολές

Αν δω μπροστά μου το Σκουντή θα τον χτυπήσω. Αυτός ο άνθρωπος σε βγάζει έξω από τα ρούχα σου. Πέταξε σήμερα την ατάκα «η τρομακτική προσποίηση του Διαμαντίδη». Εννοείς δηλαδή ρε μεγάλε ότι έκανε «μπουυυυυ» στον αντίπαλο και τον τρόμαξε; Πως μπορεί μια προσποίηση να είναι τρομακτική; Δεν είπαμε να είσαι και φιλόλογος αλλά μην το παρακάνουμε με αυτές τις φιλολογικές μεταδόσεις. Ο άλλος που ήταν στον αγώνα μαζί του κάτι λέει σε κάποια φάση για 15000 κόσμο. Μα δεν έχεις μάθει τόσα χρόνια ότι το ΣΕΦ δε χωράει 15000; Άσε που όλοι έβλεπαν ότι υπήρχαν και κενά καθίσματα στα πέταλα των πάνω διαζωμάτων. Όλοι υποστηρίζουμε μια ομάδα αλλά κάντε μια αξιοπρεπή αναμετάδοση. Ο ένας με τον Διαμαντίδη παίκτη ορχήστρα, ο άλλος με τα του Ολυμπιακού, απορώ δηλαδή πως δεν άρχισε να βρίζει ο ένας τον άλλον σε κάποια φάση. Είστε και στην ΕΡΤ και σας πληρώνουμε χρυσάφι.

«...τι νόημα έχουν όλα αυτά, τι τρέχω να προλάβω...»

Καταλήψεις στα σχολεία και χαμός για το αν είναι νόμιμες ή όχι οι γενικές συνελεύσεις τους και οι ψηφοφορίες και διάφορα τέτοια. Κουνάτε το κεφάλι σας ρε, για κατάληψη μιλάμε, τι νομιμότητα να διεκδικήσει μια κατάληψη; Ας σοβαρευτούμε κι εμείς κι εσείς που κάθεστε στα σχολεία κι έτσι για την αλλαγή βγαίνετε και στα παράθυρα. Οργισμένα νιάτα, υποχείρια μιας κατάστασης την οποία μεθαύριο θα στελεχώσετε επάξια, χωρίς φόβο και πάθος. Το πρόβλημα δεν είναι ούτε η βάση του δέκα, ούτε του εκατό κι ούτε του Λεωνίδα οι τριακόσιοι. Θες να σπουδάσεις πουλάκι μου; Ναι. Γιατί; Επειδή σπουδάζουν όλοι; Επειδή αυτό θέλει ο πατέρας και η μάνα σου; Για να πας να κάνεις φοιτητική ζωή και να χαρείς τη ζελίτα σου; Διότι δε γίνεται ρε πούστη μου κάθε χρόνο 80.000 άτομα να θέλουν να γίνουν επιστήμονες, κάτι δεν πάει καλά, δε μπορεί όλοι αυτοί να έχουν τόσα όνειρα και μετά να καταλήγουμε καθώς κάνουμε το λογαριασμό να λέμε τι ωραίο μπουρδέλο που είμαστε να το χαιρόμαστε. Άκουσα κάποτε μια σοφή κουβέντα «Θελήσαμε να κάνουμε τα παιδιά μας πρίγκιπες χωρίς οι ίδιοι να είμαστε βασιλιάδες». Έτσι ακριβώς είναι. Κλείνουν τα στρατόπεδα και πάμε και ανοίγουμε Πανεπιστήμια και Τ.Ε.Ι. κι ύστερα γκρινιάζουν οι τοπικές κοινωνίες για τον οικονομικό μαρασμό αφού με τη νέα βάση δεν πατάει κανείς εκεί. Αν πάλι πάταγε κάποιος εκεί μετά θα γκρίνιαζε επειδή υπάρχει μεγάλη ανεργία. Δε διαθέτουμε τις υποδομές απορρόφησης όλων αυτών των επιστημόνων και κανείς μας δε ξεκουνάει να πάει να γίνει υδραυλικός. Μόνο να γκρινιάζουμε ξέρουμε όταν του κλείνουμε ραντεβού κι έρχεται μετά από τρεις μέρες. Απ’ το 90 και μετά κάναμε κάθε χρόνο κατάληψη. Κάτι σαν έθιμο έχει καταντήσει. Νομίζω πως όλοι περνάμε καλύτερα όσο υπάρχει το πρόβλημα, έχουμε και κάτι να ασχολούμαστε δηλαδή οπότε που να τρέχουμε να βρίσκουμε λύσεις;

Νίκη - Χέιντεν

Τέλος εποχής για τα MotoGP των χιλίων κυβικών (990 για την ακρίβεια) με τον Νίκι Χέιντεν να τερματίζει τρίτος αλλά να κατακτά το πρωτάθλημα αφού ο Βαλεντίνο Ρόσι, φαβορί πριν τον αγώνα με 8 βαθμούς διαφορά και την πολ ποζίσιον φάνταζε άτρωτος. Μία πτώση όμως σχετικά νωρίς τον οδήγησε στην τελευταία θέση στην οποία και τερμάτισε για να μην πετάξει λευκή σημαία. Άντε να δούμε του χρόνου τα 800άρια :-)

Ο Κίλερ

Ο Θανάσης ανήκει στην κατηγορία εκείνη την αντρών που δεν αφήνουν ούτε θηλυκή μύγα να πέσει κάτω. Με χόμπι όπως πόσα σουβλάκια θα φάμε απόψε ή πόσα λίτρα μπίρας χωράν ακόμη στο στομάχι μου πάντοτε καταφέρνει να βγαίνει με κάποια επειδή δε διστάζει να κάνει αυτό που έχουν ξεχάσει να κάνουν οι περισσότεροι άντρες στις μέρες μας, δηλαδή να την πέφτει. Τις προάλλες πήγαινε στο χωριό του και ενώ οδηγούσε χαλαρά τον προσπερνάει μια γυναίκα. Ο ανδρικός εγωισμός κόλλησε το δεξί πόδι στο γκάζι και προσπέρασε ξανά την κοπέλα κι έτσι ξεκίνησε ένα ιδιότυπο παιχνίδι προσπέρασε με για να σε ξαναπροσπεράσω μόνο που σε κάποια στιγμή θα έπρεπε να βγει από την εθνική γιατί έφτανε η στροφή για το χωριό του. Αφού λοιπόν την άφησε να περάσει μπροστά πήρε τον αριθμό κυκλοφορίας της και έστριψε φανερά ενθουσιασμένος αφού η κοπέλα ήταν ξανθιά, το αγαπημένο δηλαδή τάργκετ γκρουπ του Θανάση αν και στις άλλες δύσκολα θα πει το όχι. Επιστρέφει λοιπόν από το χωριό και προσπαθεί να μάθει τα στοιχεία της κοπέλας. Για καλή του τύχη το αυτοκίνητο ήταν στο όνομα της κι έτσι βρήκε ότι χρειαζόταν για να επικοινωνήσει μαζί της. Κάποια στιγμή την πέτυχε στο σπίτι και της περιγράφει το ποιος ήταν. Εκείνη τον θυμήθηκε και τον ρώτησε τι θέλει. Αυτός της είπε ότι την ώρα που έστριβε ένα πετραδάκι έσκασε στο παρμπρίζ του και το ράγισε. Αυτή αναρωτήθηκε ποια η δική της σχέση κι αυτός της απάντησε ότι το πετραδάκι ήταν από το δικό της αυτοκίνητο και θα έπρεπε να τον αποζημιώσει. Πράγματι κλείνουν ένα ραντεβού για να κανονίσουν τις λεπτομέρειες. Αφού λοιπόν συναντιούνται της λέει αμέσως ότι δεν έχει αλλάξει το τζάμι και πως είναι όλα ψέματα. Το κατάλαβα του είπε εκείνη κι όταν ρώτησε το πως του είπε από το θεοβρώμικο παρμπρίζ που δε θα μπορούσε να ήταν αλλαγμένο και από τα πολυκαιρισμένα σήματα πάνω του. Πάνε λοιπόν να πιούνε ένα καφέ και στην κουβέντα των ρωτάει εκείνη πως του φαίνεται. Ατάραχος ο κίλερ απαντά ότι δεν είναι αυτό που περίμενε αλλά όσο περνάει η ώρα του αρέσει όλο και περισσότερο. Τελικά έχουν ξεκινήσει και βγαίνουν κανονικά μόνο που ο Θανάσης έχει καταντήσει ολίγον τι εξομολόγος, κάτι που δεν ταιριάζει με τίποτα στο στυλ και τη ψυχοσύνθεση του. Η κοπέλα τα έχει με έναν παντρεμένο τον οποίο και πήγαινε να επισκεφθεί ο οποίος εκτός από αυτήν διατηρεί κι άλλη μία παράνομη σχέση και φυσικά υπάρχει και η γυναίκα του οπότε η κατάσταση είναι κάπως μπερδεμένη. Η κοπελίτσα λοιπόν κάθεται και του λέει όλους τους προβληματισμούς της για την ιστορία, του κλαίγεται ότι δε μπορεί να ξεκολλήσει και άλλα τέτοια. Απ’ την άλλη ο Θανάσης σε μια κρίση ανθρωπιάς κάθεται και την ακούει χωρίς να προχωράει στο ψητό. Να μη ξεχάσουμε σήμερα να δούμε MotoGP, τον τελευταίο και πιο κρίσιμο αγώνα.

«Δε μπορώ άλλο Θανάση / στα 25 έχω γεράσει / δε μπορώ άλλο Θανάση / κάνε στάση...»

Tearing Apart

Τελείωσα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, σίγουρα ήταν λιγότερο από λεπτό. Πήγα προς την πόρτα με το ύφος του παιδιού που έχει κάνει σκανταλιά, χρειαζόμουν ένα καφέ. Δεν ήταν ότι είχα τελειώσει πρώτος, αυτό ξεπερνιέται, ο χρόνος ήταν που με προβλημάτιζε και με άγχωσε κάπως. Δίκαια θα πείτε. Μη νομίζετε ότι σκέφτηκα κι εγώ πολύ διαφορετικά από εσάς. Και δεν είναι ότι δε μπορούσα να κρατηθώ λίγο παραπάνω. Αυτή η ερώτηση 2 με είχε μπερδέψει, άυπνος καθώς ήμουν και με το ελάχιστο διάβασμα της μιας ανάγνωσης δεν ήξερα καλά τις ελάχιστες ομολογουμένως ερωτήσεις παγίδες. Αν κοβόμουν στα σήματα της μηχανής δε θα το συγχωρούσα ποτέ στον εαυτό μου. Το ’99 που τα ‘χα ξαναδώσει τα είχα περάσει με χαρακτηριστική ευκολία. Τελικά την ερώτηση 2 την έκανα λάθος αλλά μόνο αυτή οπότε το «Επέτυχε» γράφηκε πάνω στην καρτέλα κι ετοιμάζομαι τώρα και για την πορεία. Ο δάσκαλος δε θεωρεί καλή ιδέα να ξεκινήσω με σούζα και να ξύσω γόνατα και μαρσπιέδες στη στροφή. Εγώ πάλι έχω αντίθετη άποψη αλλά νομίζω ότι θα πρέπει να συμβιβαστώ με τις συμβουλές του για να μη δίνουμε τζάμπα λεφτά στους αδρά χρηματιζόμενους υπαλλήλους του υπουργείου μεταφορών. Για αυτοκίνητο δηλαδή δεν το συζητώ πλέον τα σκάνε όλοι. Το λάδωμα είναι ίσο περίπου με τα λεφτά που θα δώσεις αν κοπείς για να εξεταστείς ξανά. Και πάλι κανείς δε σου λέει ότι θα περάσεις. Οπότε λένε όλοι απ’ το να κοπώ και να δώσω ξανά τόσο το παράβολο όσο και τα χρήματα για το λάδωμα για να μην τριτώσει το κακό ας τα δώσω απ’ την αρχή να ξεμπερδεύουμε. Εμείς με το παλιό σύστημα βέβαια δεν το είχαμε αυτό σε τόσο μεγάλο βαθμό. Έπεφτε το λάδωμα μεν αλλά η αναλογία ήταν 50-50, τώρα πρέπει να έχει πάει 80-20. Στις μηχανές βέβαια τα πράγματα είναι πιο καλά, η αναλογία πρέπει να είναι 20-80, είναι και πιο εύκολη η εξέταση, περνάς άνετα σχετικά με την αξία σου. Κι αφού λοιπόν δεν είχα λαδώσει για το αυτοκίνητο δε σκοπεύω τώρα να τα δώσω για τη μηχανή. Φίλη πέταξε σήμερα για Βαρκελώνη και όπως ήταν φυσικό με ρώτησε τι θέλω να μου φέρει. Ένα κιλό τυρί μαντσέγο της απάντησα και την έπιασαν τα γέλια. Με ξαναρώτησε προτρέποντας με να σοβαρευτώ. Σοβαρεύτηκα λοιπόν και της είπα ένα κιλό τυρί μαντσέγο. Αφού είχα πάει το Μάιο και δεν είχε μείνει κάτι που να ήθελα να πάρω. Και τυρί δηλαδή είχα πάρει αλλά τελείωσε. Γιατί κανείς δε με παίρνει στα σοβαρά όταν του μιλάω για σουβενίρ;

Ο Θείος Νίκος

Κάθε φορά που ακούω τις γραμμές των οριζόντων θυμάμαι το «θείο» Νίκο ο οποίος για την ακρίβεια είναι αδερφός του γαμπρού του πατέρα μου, δηλαδή είμαστε συμπέθεροι αλλά αυτά τα πράγματα ένα μικρό παιδί δεν τα καταλαβαίνει οπότε έχει μείνει το θείος Νίκος γιατί ως τέτοιος μας συστήθηκε. Αυτή τη φορά δεν άκουσα το συγκεκριμένο δίσκο αλλά τον θυμήθηκα αναγκαστικά αφού μια συζήτηση στο σπίτι τον έφερε στο προσκήνιο. Πριν έξι περίπου χρόνια έπαθε κάτι απανωτά εγκεφαλικά και πλέον έχει χάσει την όραση του ενώ μάλλον είναι και τυχερός που ζει. Ο θείος Νίκος είχε πάει στα καράβια κι έτσι όταν ακούω ειδικά τους 7 νάνους ο στίχος «Γιε μου που πας, μάνα θα πάω στα καράβια» έρχεται σαν μια ωραία γροθιά στο στομάχι ή σαν αλήτης του δρόμου που με πιάνει από τους ώμους και με τραντάζει. Τέσσερα παιδιά έχει ο θείος Νίκος, δουλευταράς ήτανε, στεριανός εδώ και πολλά χρόνια με τα χωράφια πάλευε κι έβγαζε το ψωμί της οικογένειας του. Λάτρης και της ταχύτητας τον θυμάμαι και μ’ένα Φορντ έσκορτ να μας πηγαίνει το καλοκαίρι για μπάνιο, όλα μαζί τα κουτσούβελα, όσα κι αν ήμασταν θα έβρισκε τρόπο να μας χωρέσει. Ορφανός από πατέρα, έτυχε να έχω εγώ το όνομα εκείνο με συμπαθούσε ιδιαίτερα αφού τα παιδιά του ήρθανε πολύ αργότερα. Οι δυσκολίες στη ζωή του πλέον πολλές, μα εγώ θα τον θυμάμαι πάντα σε γιορτές σαν τις σημερινές να τον τραβάω στο δωμάτιο για να ακούσει λίγο Καββαδία και να γαληνέψει η ψυχή του, να δακρύσει, να δακρύσουμε μαζί δηλαδή και να καθόμαστε έπειτα στο μπαλκόνι ατενίζοντας την κουπαστή, το πέλαγος, τους γλάρους και τους φάρους, όλα πλασμένα από τη φαντασία μας και να μου δίνει και εμένα καμιά τζούρα στα κρυφά, τσιγάρο σέρτικο, κάθε ρουφηξιά και μια ιστορία. Ντρέπεται ο θείος ο Νίκος και ούτε στο χωριό του έχει πάει τα τελευταία χρόνια, ούτε στο καφενείο του χωριού που μένει πατάει πια. Κουτσοβλέπει απ’ το ένα μάτι μα δεν αισθάνεται πια λεύτερος, νιώθει τη σκλαβιά απ’ την αρρώστια να τον κρατάει φυλακισμένο σε τέσσερις τοίχους, εκείνον που ταξίδεψε τον κόσμο όλο. Αν και Ολυμπιακός σε αγαπάω θείε Νίκο κι ας μην είσαι και θείος δηλαδή αλλά δε νομίζω ότι έχει και μεγάλη σημασία αυτό και θείος να ‘σουνα πάλι θα σ’αγαπούσα. Α ρε μπαγάσα με ξεσήκωσες πάλι.

"Νεκρό" το blogme.gr ?

Δοκίμασα πριν λίγο να μπω στο blogme.gr και διαπίστωσα ότι "δεν παίζει". Ρώτησα και 2-3 φίλους μα το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο. Δε γνωρίζω ποιός είναι ο λόγος που κατέβηκε η σελίδα που ενημέρωνε τον κόσμο, ελπίζω απλά να μην είναι κάποια επιπλέον λογοκρισία των αρχών. Δεν έχει και νόημα άλλωστε με όλη αυτήν την κινητοποίηση που έχει γίνει. Και στα παρελκόμενα της ημέρας χρόνια πολλά στους εορτάζοντες.

Διάλογοι IV (ερωτικοί)

- Τι σου κάνω μάνα μου;
- Μήνυση...

So This Is Goodbye

«Μπήκαμε μαζί στη μπανιέρα, είχε ένα ωραίο αφρόλουτρο θυμάμαι με άρωμα πεύκο, δεν είχα ξαναδεί στη ζωή μου αφρόλουτρο με άρωμα πεύκο και δε νομίζω ότι αγόρασα και ποτέ, μόνο στο σπίτι του το χρησιμοποιούσα. Πήγα και κάθισα ανάσκελα στο κρεβάτι. Ήρθε κι εκείνος, άρχισε να με φιλάει και να με γλείφει παντού. Σήκωσε τα πόδια μου και τα πέρασε πάνω απ’ τους ώμους του. Τον ένιωθα να με ακουμπάει και μετά ούρλιαξα σχεδόν από τον πόνο, με τα χέρια μου κρατούσα τα μπούτια του σα να έβαζα αντίσταση και ένιωθα ότι με έσκιζε στα δύο. Απέφευγα να τον κοιτάξω, με σφυροκοπούσε αλύπητα, η ανάσα του άφηνε να ξελευθερωθεί όλο το πάθος του, ήθελα να μιλήσω μα οι λέξεις κόμπιαζαν στο λαιμό μου, φοβήθηκα ότι θα με πνίξουν στο τέλος. Είχα δακρύσει, τέτοιο πόνο δεν είχα ξαναζήσει, ήθελα να σταματήσει μα ντρεπόμουν να του το ζητήσω, περίμενα στωικά να τελειώσει αυτό το μαρτύριο. Δεν έχυσε μέσα μου, ήθελα να το κάνει μα ντρεπόμουν να του το ζητήσω. Με τον καιρό έγινα η πουτάνα του, μου έφερνε γυναικεία εσώρουχα για να φοράω κι εγώ έμπαινα ολοένα και περισσότερο στο πετσί του ρόλου μου, φερόμουν σαν κοριτσάκι, έτσι μ’έλεγε και ‘κείνος, κουκλίτσα του κι εγώ καμάρωνα. Πήγαινα σ’ επαγγελματικά ταξίδια μαζί του στην Ελλάδα και το εξωτερικό, πάντα φρόντιζε για τα καλύτερα κι εγώ σαν μια κρυφή ερωμένη τον περίμενα στο δωμάτιο σαν μια γνήσια κρυφή ερωμένη με έντονα τα σημάδια της υποδούλωσης. Άλλοτε ήμουνα δεμένη, άλλοτε φιμωμένη κι άλλοτε στημένη στα τέσσερα ώρες ολόκληρες περιμένοντας τον να γυρίσει, να κατεβάσει το φερμουάρ του και να μου τον καρφώσει έτσι όπως ήταν με το κοστούμι και τη γραβάτα να μου γαργαλάει την πλάτη. Δεν πόναγα πια, μου άρεσε κιόλας, μου είχε γίνει απαραίτητος. Στο τελευταίο ταξίδι δε με πήρε μαζί του, έσκασα απ’ τη ζήλια μου. Έκλεισα εισιτήρια κρυφά χωρίς να του πω τίποτα και την επόμενη ημέρα ήμουν κι εγώ στη Μαδρίτη. Γύρισε το απόγευμα στο ξενοδοχείο κι αφού περίμενα καμία ώρα του χτύπησα την πόρτα. Όταν ρώτησε στα γαλλικά ποιος είναι του απάντησα σε άπταιστα ελληνικά η Δήμητρα. Άνοιξε την πόρτα και τον έσπρωξα μέσα, τον έριξα στο κρεβάτι και άρχισα να τον γλείφω μέχρι που τελείωσε στο στόμα μου. Θέλησε να κάνει κι αυτός το ίδιο, στεκόμουν όρθιος κι εκείνος καθισμένος στο κρεβάτι. Έχυσα κι έμεινε με το κεφάλι του γερμένο πάνω στην κοιλιά μου. Πέρασα τα δάχτυλα μου στα μαλλιά του και τον χάιδευα, με το άλλο χέρι έβγαλα το σκοινί απ’ την κωλότσεπη και τον έπνιξα. Πήρα το τρένο για Μάλαγα και την επόμενη πέρασα στο Μαρόκο. Δε ξέρω ακόμη τι θα κάνω. Μην πεις σε κανέναν ότι ξέρεις.

Δημήτρης»

Τόσα χρόνια δεν τον άκουσε κανένας, τώρα μάλλον είναι αργά.

Μήνυση κατά του blogme.gr

Αναδημοσιεύω από το σχετικό mail που μου ήρθε κι ελπίζω να μη ξαναγίνουμε μάρτυρες τέτοιων συμβάντων.

ΜΗΝΥΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ BLOGME
για το περιεχόμενο άλλου blog μέσα από τις σελίδες του
Μια υπόθεση διαδικτυακής λογοκρισίας, μετά την Σιγκαπούρη και την Κίνα, τώρα και στην Ελλάδα
Το Blogme.gr δέχτηκε αρκετά μηνύματα και ερωτήσεις σχετικά με την (προσωρινή) διακοπή της λειτουργίας του.
Παραθέτω τις απαντήσεις, αποφεύγοντας ωστόσο, προς το παρόν, την δημοσίευση ονομάτων και λεπτομερειών περί της υπόθεσης.
Ο Έντυπος και Ηλεκτρονικός Τύπος, η ΕΕΧΙ, τα Ελληνικά blogs και ο Διεθνής Διαδικτυακός Τύπος (ενασχολούμενος με θέματα πληροφορικής), θα ενημερωθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα λεπτομερώς για το θέμα και τα πρόσωπα, έπειτα από την ολοκλήρωση των νομικών διαδικασιών.
ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ
Προσφάτως, δημόσιο πρόσωπο μήνυσε το Blogme.gr για δυσφήμιση και άσεμνο σατυρικό περιεχόμενο.
Το πρόσωπο αυτό σατιρίζονταν μέσα από τις σελίδες κάποιου άλλου blog, το οποίο ήταν καταχωρημένο στο directory του Blogme και στις υπηρεσίες ροής RSS. Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, ακολούθησαν: διαδικασία του αυτοφώρου, κατάσχεση του σκληρού δίσκου, παραμονή στο κρατητήριο και προσαγωγή στην εισαγγελία.
ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΜΗΝΥΣΗΣ / ΑΥΤΟΦΩΡΟΥ:

Δίχως καμιά προηγούμενη ειδοποίηση από τον μηνυτή ( για λόγους διευθέτησης της υπόθεσης , εξηγήσεων τεχνικών η μή,) έλαβε στην έδρα μου, αιφνιδιαστική επίσκεψη από αστυνομικούς της δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος, εν παρουσία εισαγγελέα.
(Όντας υπεύθυνος διαχείρισης του Blogme, και μη έχοντας κάτι να φοβηθώ, ή να αποκρύψω, υπήρχαν δημοσιευμένα τα πλήρη στοιχεία μου- όπως και θα υπάρχουν μετά την επανέναρξη του site).
Αφού έγινε σχετική έρευνα, προανάκριση και κατάσχεση του σκληρού δίσκου, ακολούθησε σύλληψη.
Υπό τη συνοδεία των αστυνομικών οργάνων, οδηγήθηκα τέλος, στην Γενική Ασφάλεια Αθηνών ΓΑΔΑ.
Ακολουθώντας τις διαδικασίες του αυτοφώρου (αποτυπώματα , σχετική απολογία, κλπ), προωθήθηκα για την διανυκτέρευση στα κρατητήρια.
Την επόμενη ημέρα, και έπειτα από την διαδικασία της φωτογράφησης, φορώντας χειροπέδες, όπως προβλέπει η διαδικασία, οδηγήθηκα στην εισαγγελία (Ευελπιδων), οπού διατάχτηκε περαιτέρω έρευνα της υπόθεσης.

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
Είναι η πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά του internet οπού ασκήθηκε ποινική δίωξη για ένα site συλογής πληροφοριών το οποίο τεχνικά δεν είναι δυνατόν να σχετίζεται με το περιεχόμενο των κατοχυρωμένων ιστοσελίδων.
Έως σήμερα, σε καμία δημοκρατική χώρα δεν έχει υπάρξει παρόμοια δίωξη από θιγόμενο πρόσωπο, παρά μόνο σε αυταρχικά καθεστώτα. Αναφορικά, ως πιο πρόσφατα παραδείγματα έχουμε την Σιγκαπούρη και την Κίνα.
Οι περιπτώσεις των μηνύσεων ωστόσο, αφορούσαν τον ίδιο τον διωκόμενο που ήταν και ο ίδιος ο διαχειριστής του blog, και όχι το μέσο συγκέντρωσης των blogs και συλλογής πληροφοριών, καθώς είναι το Blogme.
Σημειωτέων, ότι ενώ κάποιοι χρήστες των blogs εκμεταλλεύονται τις υπηρεσίες του Google ώστε με λέξεις κλειδιά να εμφανιστούν αποτελέσματα με σκοπό να σατιρίσουν η να "δυσφημήσουν" διεθνή πρόσωπα όπως ο G. Bush, Ελληνικά κόμματα και υπουργούς, κανείς εξ αυτών δεν στράφηκε εναντίων του Google και των υπηρεσιών του, διότι το σκεπτικό είναι αφελές.
Σε αντίθεση με την περίπτωση του Blogme όπου υπάρχει ένα πρωτοφανές γεγονός νομικής αντιπαράθεσης.
Ο οποιοσδήποτε μέσος χρήστης του ιντερνετ , γνωρίζει τον αυτονόητο τρόπο λειτουργίας ενός οποιουδήποτε website συλλογής πληροφοριών όπως είναι το Blogme .
Γνωρίζει ποιο είναι το αντικείμενο του, καθώς γνωρίζει ότι σκοπός του είναι να συλλέγει πληροφορίες.
Επίσης, ξέρει πως είναι αδιανόητο να ευθύνεται κάποιο ανάλογο website για περιεχόμενο που δεν υπάρχει μέσα στο ίδιο website, αλλά σε άλλες απομακρυσμένες ιστοσελίδες ή blogs, όπου δεν έχει την ευθύνη της διαχείριση και δεν συνυπογράφει.

Οποιοσδήποτε επίσης μέσος χρήστης γνωρίζει ότι η περίπτωση ενός blog (προσωπικού ηλεκτρονικού ημερολογίου),αποτελεί αυτό που λέει η ίδια η λέξη: προσωπικό ημερολόγιο, έκφρασης και ιδεών. Και που διεθνώς, διακατέχεται από τους ίδιους ιδιαίτερους "κανόνες" προσωπικής ευθύνης των περιεχομένων και της ιδιωτικής έκφρασης, που το διαφοροποιούν από την απλή ιστοσελίδα.

Πιστεύουμε ότι το οποιοδήποτε θιγόμενο πρόσωπο, εάν δεν γνωρίζει, οφείλει να διερευνήσει και να ενημερωθεί, προτού προβεί στην οποιαδήποτε ενέργεια.
Δεν είμαι υποχρεωμένος να αναπαράγω αυτή τη στιγμή τους διαδικτυακούς "κανόνες" που διακρίνουν ένα blog, και την σχέση του η όχι, με ένα site συλογής πληροφοριών όπως είναι το Blogme.
Για οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο, μια επίσκεψη στους όρους χρήσης ενός blog , ή της εταιρίας που το φιλοξενεί, ή του παρέχει τη δωρεάν εφαρμογή , μπορεί να του δώσει μια γρήγορη απάντηση.

Το αποτέλεσμα της επιλεκτικής αυτής ποινικής δίωξης, είναι το Blogme να γίνει το μοναδικό website συλλογής πληροφοριών, που σηκώνει το βάρος αυτής της ενέργειας, ανάμεσα στα εκατοντάδες που υπάρχουν στο Ελληνικό και παγκόσμιο ιντερνερτ. Πολλά, εκ των οποίων, εμφανίζουν με διαφόρους τρόπους, αποτελέσματα του επίμαχου blog και με υπηρεσίες αποθήκευσης.
Τη στιγμή που το επίμαχο blog υφίσταται στα μεγαλύτερα ελληνικά sites συλλογής πληροφοριών, και ενώ το blogme είναι το μόνο το οποίο μηνύθηκε, ωστόσο δεν υποστηρίζω την ποινική δίωξη και αυτών. Το blogme ακολουθώντας την διεθνή δεοντολογία που διακρίνει τα sites συλλογής πληροφοριών, δεν φέρει καμία γνώμη τόσο για το συγκεκριμένο blog, όσο και για κανένα άλλο blog, καθώς και περιεχόμενο άλλης ιστοσελίδας που δεν συνυπογράφει.

Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ
Η υπόθεση της μήνυσης εναντίων του Blogme συσχετίζετε άμεσα περί της ελευθερίας του τύπου και της κοινωνίας της πληροφορίας
Παραθέτουμε αποσπάσιμα από το ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ' ΑΡΙΘ. 131 (ΦΕΚ Α? 116/16.05.2003)Προσαρμογή στην Οδηγία 2000/31
του Ευρωπαίκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας,
ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά. (Οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο).
4. Ευθύνη των μεσαζόντων παροχής υπηρεσιών.
Αρθρο 11
Απλή μετάδοση
1. Σε περίπτωση παροχής μιας υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας συνισταμένης στη μετάδοση πληροφοριών που παρέχει ο αποδέκτης της υπηρεσίας σε ένα δίκτυο επικοινωνιών ή στην παροχή πρόσβασης στο δίκτυο επικοινωνιών, δεν υφίσταται ευθύνη του φορέα παροχής υπηρεσιών όσον αφορά τις μεταδιδόμενες πληροφορίες, υπό τους όρους ότι ο φορέας παροχής υπηρεσιών:
α) δεν αποτελεί την αφετηρία της μετάδοσης των πληροφοριών,
β) δεν επιλέγει τον αποδέκτη της μετάδοσης και
γ) δεν επιλέγει και δεν τροποποιεί τις μεταδιδόμενες πληροφορίες.
2. Οι δραστηριότητες μετάδοσης και παροχής πρόσβασης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνουν την αυτόματη, ενδιάμεση και προσωρινή αποθήκευση των μεταδιδομένων πληροφοριών, στο βαθμό που η αποθήκευση εξυπηρετεί αποκλειστικά την πραγματοποίηση της μετάδοσης στο δίκτυο επικοινωνιών και η διάρκειά της δεν υπερβαίνει το χρόνο που είναι ευλόγως απαραίτητος για τη μετάδοση.
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Η μήνυση η οποία μου ασκήθηκε θεωρώ ότι θίγει το κύρος και την αξιοπρέπεια μου, τόσο σε προσωπικό και οικογενειακό, όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. Η κατάσχεση του σκληρού δίσκου οδήγησε στην επαγγελματική μου κατάρρευση (μιας προσωπικής επιχείρησης επιδοτούμενης από πρόγραμμα ανεργίας του ΟΑΕΔ) , με ανεπανόρθωτες επαγγελματικές και οικονομικές συνέπειες. Η αξιοπιστία μου κλονίστηκε έναντι των πελατών μου.
Πιστεύοντας ότι η μήνυση εξαπολύθηκε εναντίον του blogme λόγω άγνοιας και λάθους συσχετισμού του με το επίμαχο blog, καθώς και αναγνωρίζοντας το δικαίωμα που παρέχει ο νόμος στον οποιονδήποτε θιγόμενο πολίτη να στραφεί νομικά προς υπεράσπιση του , το Blogme δεν θα προβεί σε καμία νομική κίνηση εντυπωσιασμού η αμυντικού χαρακτήρα, (όπως πχ η ψευδή καταμήνυση), πριν την εκδίκαση της υπόθεσης, παρά μόνο μετά το πέρας αυτής.

Δεδομένου όλων των παραπάνω γεγονότων, που αντικατοπτρίζουν την παρούσα κατάσταση, το Blogme , δεσμεύεται να δημοσιοποιήσει τις λεπτομέρειες και τα πρόσωπα της υπόθεσης στον παγκόσμιο ιστό και στα ΜΜΕ,έπειτα από την ολοκλήρωση των προανακριτικών διαδικασιών και επιφυλάσσεται να ανταπαντήσει με κάθε νόμιμη ενέργεια, μετά το πέρας της εκδίκασης, δια την αποκατάσταση του, επιθυμώντας την λύση να δώσουν τα αρμόδια δικαστήρια .

Αντώνης Τσιπρόπουλος
Υπεύθυνος διαχείρισης του Blogme
contact@blogme.gr

Caught In A Wave

Έχει μια παράξενη σκοτεινιά απόψε, ικανή να μου μαυρίσει όλη την ψυχή. Στο δρόμο τα κόκκινα φώτα των αυτοκινήτων έχουν σχεδόν εξαφανιστεί κι αν ήτανε πρωί σίγουρα το τοπίο θα ήταν ομιχλώδες. Ακόμη κι αυτό το σινιάλο για την έξοδο μάταιο φαντάζει αφού τα χρώματα δεν έχουν πια τόση σημασία, είν’ τα μηνύματα που χάνονται σ’ αόριστες διαδρομές, στο μοναδικό που γίνεται καθημερινότητα, σ’ αυτές που γίνονται εκείνη.

Τα δέοντα

- Σσσσς κορίτσι μου, θα μας ακούσουν από δίπλα.
- Μα πονάω κύριε διευθυντά.
- Δε σ’έχουν ξαναγαμήσει απ’ τον κώλο ε;
- Είμαι μικρούλα κύριε διευθυντά κι ας μη μου φαίνεται.
- Πόσο είσαι αλήθεια;
- Μόλις 23.
- Θύμησε μου να σου στείλω μία κάρτα στα γενέθλια σου για να μπεις στο μάτι στις άλλες.

Τ’ απολεσθέντα

Δε ξέρω γιατί οι εταιρίες υποχρεώνουν τους υπαλλήλους τους να φοράνε γραβάτα καθημερινά. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι τις έχουν καθιερώσει για να αισθάνονται τη θηλιά στο λαιμό και να μη χαλαρώνουν καθόλου ή ενδεχομένως να προσέχουν το σφίξιμο της γραβάτας και όχι το γενικότερο στη δουλειά. Ίσως πάλι ο απώτερος στόχος είναι να συνηθίσουν το σφίξιμο με αυτόν τον τρόπο και αν δεν τους αρέσει να πάνε να πνιγούνε αφού θα πνίγονται έτσι κι αλλιώς από τη δουλειά. Εγώ πάλι σε μια κουταλιά νερό τον τελευταίο καιρό και αν δεν ήταν η τονωτική ένεση ύπνου το σαβ/κο που μας πέρασε θα πήγαινα μια βόλτα προς την Πέτρα Ολύμπου που ζητάει και διευθυντή απ’ ότι άκουσα αν κι εγώ θα ζητούσα μια μόνιμη θέση χωρίς πολλές ευθύνες, αυτή του τροφίμου. Χθες πάλι είχαμε πάει σ’ ένα μεξικάνικο. Δεν είναι ότι πηγαίνουμε συχνά σε μεξικάνικα αλλά πέφτουν τρελές μασαμπούκες και δεν είναι πάντα εύκολο να ψάχνεις σόδες μεταμεσονύχτια ειδικά σε περιοχή που έχουν ληστέψει στο πρόσφατο παρελθόν ένα περίπτερο χρησιμοποιώντας περίστροφο και αναγκάζοντας και τα υπόλοιπα να κλείνουν με τις κότες. Υπάρχει βέβαια και ο Ντίνος ο Ξυδάκιας του οποίου το περίπτερο έχει γίνει μίνι μάρκετ αλλά πέφτει μακριά για να πας με τα πόδια τέτοια ώρα και το να βγάλεις το αυτοκίνητο από το γκαράζ είναι κάπως βαρετό. Ίσως όχι τόσο βαρετό όσο το να το βάλεις στο γκαράζ αλλά πάντως μια τεμπελιά έτσι όπως είσαι φουσκωμένος την έχεις. Έκλεισε και το ψιλικατζίδικο απέναντι όπου είχες την ευκαιρία αν ήθελες να ψωνίσεις από σβέρκο και μάλιστα το σβέρκο της ιδιοκτήτριας διότι συνηθίζεται τελοσπάντων να τοποθετείς την παλάμη σου πλησίον του σημείου τούτου αν και δεν είναι πάντοτε ευχάριστο ως διαδικασία. Από την άλλη δε μπορείς να πεις ότι ένα κανταΐφι είναι κάτι που θα μπορούσε να σε ανακουφίσει αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια. Εν ολίγης ακόμη και τις νύχτες που σκέφτεσαι ότι θα ξαπλώσεις νωρίς κάτι γίνεται και θα πάει τρισίμισι αναζητώντας απαντήσεις κι ερωτήματα.