Δηλητήριο

Τώρα τελευταία που το 7 x 7 πρωταθληματάκι έχει πάρει φωτιά δε θα μπορούσα παρά να δεχθώ την πάσα της πολύ καλής Deadend-Mind για μία ιστορία με πέντε λέξεις της επιλογής της. Συγκεκριμένα πήρα λίγο αίμα, ένα κρεβάτι κι έναν πίνακα, μια προδοσία και ένα τραπεζομάντιλο και έγραψα το παρακάτω:

Πήγε και την πήρε από το σπίτι της για να μη χάσουνε χρόνο. Όταν εκείνος έφτανε εκείνη έβγαινε από το μπάνιο και στο σινιάλο της αναπάντητης του ανταποκρίθηκε μ’ένα σημάδι που αρχικά θεώρησε ότι ήταν της νίκης αλλά γρήγορα πείστηκε πως εννοούσε «έρχομαι σε δύο λεπτά». Εννοείται πως περίμενε περισσότερα αλλά δεν μπορούσε να κάνει και αλλιώς. Η πρόταση του είχε μάλλον πέσει στο κενό και τελικά οι διαβουλεύσεις τους οδήγησαν σε κάποιο μπαράκι κοντά στο σπίτι του όπου κόσμος πήγαινε κι ερχόταν αλλά κυρίως έφευγε κι έτσι λίγο πριν τις τρεις έφυγαν αφήνοντας μία ή δύο παρέες ακόμη να τραβήξουν το κουπί. Στο δρόμο την πήρε ο ύπνος ενώ εκείνος είχε διάθεση για βόλτα κι έτσι χάθηκε στους δρόμους της Αθήνας δείχνοντας της μέρη που είχαν μια κάποια σχέση με τη ζωή του και ήταν σα να τα διηγούνταν στον εαυτό του ενώ συχνά πυκνά με το ένα του χέρι προσπαθούσε να τη βάλει σωστά στο κάθισμα του συνοδηγού γιατί είχε αφεθεί τόσο που ούτε η ζώνη δε μπορούσε να τη συγκρατήσει κι έπεφτε συνέχεια μπροστά του. Όποιος τους έβλεπε από τα διπλανά αυτοκίνητα θα μπορούσε να συμπεράνει ότι του παίρνει πίπα όμως αυτή ήταν ένα στάδιο πριν το ροχαλητό. Δε χρειάστηκε να την κουβαλήσει μέχρι το σπίτι, την έσυρε απλά σε μια διαδρομή που δε γράφτηκε ποτέ στη μνήμη της και την πήγε στο κρεβάτι που θα ξάπλωναν. Άρχισε να τον δαγκώνει. Με το δεξί της άστραψε ένα χαστούκι λέγοντας της «Γαμώ την παναγία μου, κοιμάται ο άλλος δίπλα σου λέω» κι έτσι κοιμήθηκαν πλάτη με πλάτη σε εμβρυακή στάση μέχρι το πρωί. Πέρασαν σχεδόν όλο το πρωί στο κρεβάτι όπου πηδήχτηκαν όσο και όπως μπορούσαν έχοντας μαζί τους μια κάμερα να έχει γίνει μάρτυρας της τελευταίας ερωτικής τους σκηνής. Η’ για την ακρίβεια της προτελευταίας αφού λίγο πριν φύγει πηδήχτηκαν και στον καναπέ εκτεθειμένοι στ’αδηφάγα βλέμματα των γειτόνων. Τρεις μέρες αργότερα εντόπισε έναν καφέ λεκέ στα σεντόνια. Δε μπορούσε να είναι τίποτα άλλο παρά αίμα. Δεν ήξερε τι να περιμένει πάντως όταν του είπε για την αιμορραγία δεν εξεπλάγην. Κανόνισαν τις λεπτομέρειες και βρέθηκαν στο γυναικολόγο. Άδειο τι ιατρείο, εκείνη μέσα, εκείνος στην αίθουσα αναμονής παρατηρούσε έναν πίνακα με μια γυμνή γυναίκα και απορούσε με την αισθητική του γιατρού. Του φάνηκε κάπως σαν μπλακ χιούμορ. Η αίθουσα μακρόστενη το ένα σετ καναπέδων μαύρο, το άλλο εμπριμέ σαν καλοκαιρινό τραπεζομάντιλο, παλιό διαμέρισμα που θα μπορούσε να είχε διατηρηθεί λίγο καλύτερα. Δεν έμειναν πολύ εκεί, ο δρόμος της επιστροφής ήταν μια πορεία προς το οριστικό αντίο, ένα αντίο που το σχεδίαζε αλλιώς αλλά ξέχασε τ’αμύγδαλα σπίτι του φουριόζος καθώς ήταν για να φύγει. Πικρό αντίο ύστερα από την εσχάτη προδοσία του.

Τούτη την ώρα δε μου βγαίνει να πετάξω το μπαλάκι κάπου, ίσως το πράξω στο προσεχές μέλλον.

Ο κουρσάρος

- Έλα εδώ να μου πεις τη γνώμη σου γι’ αυτό.
- Ο Χρήστος θα σου πει, την ίδια έχει.

(πέντε λεπτά αργότερα ο Χρήστος έχει έρθει)

- Ποια η γνώμη σου ρε Χρήστο, έχεις κανένα παράπονο;
- Άλλο στυλ τελείως να το ξέρεις.
- Ε ναι, φαίνεται.
- Τώρα είσαι Ρίτα Σακελλαρίου, αυτός ο άνθρωπος αυτός που περπατάει πάντα σκυφτός και με το άλλο θα ‘σαι όρθιος.
- Τρως αέρα;
- Σε όλα αυτά τρως αέρα.
- Το μετάνιωσες που το πήρες;
- Ναι, τώρα βέβαια έχω βολευτεί, αλλά στην αρχή ήταν αλλιώς.
- Τα 200 τα πιάνει;
- Ε ναι, εκεί γύρω πάει.
- Καμία σχέση με τα 270!
- Μη νομίζεις κι εγώ αν ξαναγόραζα σαν το παλιό θα έπαιρνα.
- Ουφ, μπέρδεμα.
- Σκέψου το.

Το αβαντάζ

Άκουσα τον παρακάτω διάλογο σήμερα το πρωί και σας τον παραθέτω αυτούσιο:

- Να ξέρεις ότι εσύ είσαι υπεύθυνη που είμαι ακόμα με τον Γιάννη.
- Τι έκανα πάλι εγώ;
- Δε μου έχεις γνωρίσει κανέναν της προκοπής.
- Μα έχω και δε σου γνωρίζω; Τι να σου πω φτιάξ' τα με τον Αντώνη.
- Τον Αντώνη ε; Δεν είναι καθόλου κακός. Δε μου λες, μήπως μπορείς να μάθεις απ' την Σοφία για τα προσόντα του;
- Ποια προσόντα του;
- Πόσο τον έχει μωρή!

Δε μπόρεσα να πω τίποτα άλλο παρά "Ωραία Φέτα!".

ταξίδι στο κέντρο της γης

"ξέρω πως το πρώτο βράδυ που κοιμηθήκαμε μαζί εμένα με έπιασε κράμπα και στον ύπνο και στον πόνο μου σου φώναζα βοήθεια αγάπη μου και στο ύπνο και στην κούρασή σου μου έκλεινες το στόμα

ξέρω πως το πρώτο βράδυ που κοιμηθήκαμε μαζί στα παιχνίδια του πόνου που παίζουμε μεταξύ μας σε δάγκωσα κι εσύ με χτύπησες, με έβρισες και γύρισες πλευρό χωρίς καν μια καληνύχτα την οποία θεωρώ ιερή πριν κλείσω τα μάτια μου αλλά το πρωί παρόλ'αυτά σε αναζήτησα με λατρεία

δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνω εσενα

εμένα δεν καταλαβαίνω."

...είπε εκείνη με τον πόνο ζωγραφισμένο στα μάτια της πιο έντονο από κάθε άλλη φορά.

Θάνατος

"Στάθηκα πίσω από ένα δέντρο, έκανα πως κρυβόμουν ή πως παρακολουθούσα κάποιον αλλά ήταν μέρα μεσημέρι και οι περαστικοί που με έβλεπαν σίγουρα με είχαν για κάποιο τρελό. Στιγμές καθόμουν με την πλάτη στον κορμό και κάπνιζα. Όσο κι αν άφηνα να πέφτουν τα τσιγάρα κάτω αναμμένα ο τόπος δεν έπιανε φωτιά κι αυτή που έκαιγε μέσα μου δεν έλεγε να σβύσει πράγμα που δημιουργούσε μια αντίφαση μα τι να έκανα κι εγώ, όσο κι αν προσπαθούσα λύση δεν έβρισκα στο πρόβλημα μου. Έβγαλα το σακάκι μου και το έστρωσα κάτω. Ξάπλωσα πάνω του και σταύρωσα τα μανίκια έτσι σαν να με αγκαλιάζει ένας αόρατος άνθρωπος. Ένιωσα κάπως σαν τον Βαραβά. Σύντομα θα άφηνα το σταυρό μου για μια καλύτερη θέση, για ένα αύριο υπέροχο. Έτσι το ήθελα να είναι. Υπέροχο. Να το λέω και να γεμίζει το στόμα μου, να μπουκώνει μέχρι να σκάσω, να βουτάω μέσα του με λαιμαργία, να γίνομαι βουλιμικός στο αύριο και να κουνάω το μαντήλι σε μια Μαρία Ελένη, ψάχνοντας τη σωτηρία μου κάπου εκεί στα μικρά στενά της Καλλιθέας. Έβαλα φωτιά στο σακάκι μου κι έλυσα τη γραβάτα αν και αρχικά σκόπευα να τη σφίξω λίγο περισσότερο απ' ότι συνήθως. Περπάτησα για απροσδιόριστη ώρα, ήταν μέρα κι έγινε νύχτα, έγινε ουρλιαχτό, έγινε σπαραγμός, έγινε θρήνος οδυρμός και ευτυχία. Μόνο εγώ δεν έγινα. Ακόμα."

Printer Support και σλάλομ στις λεωφόρους

Εάν έχεις τύχη διάβαινε που λέει και ο σοφός μας λαός. Έστω λοιπόν ότι έχεις δύο εκτυπωτές, έναν inkjet hp 880c κι έναν laser hp 5M. Παλιά μοντέλα θα συμφωνήσω μαζί σας αλλά σίγουρα έχουν κι αυτά το δικαίωμα κάποια στιγμή στη ζωή τους να παρουσιάσουν ένα πρόβλημα. Κι εσύ ως καταναλωτής σκέφτεσαι ότι θα τους πας από το χεράκι στην αντιπροσωπεία για να τους φτιάξουν χωρίς ν'αναγκαστείς ν'αγοράσεις καινούριους. Αμ δε! Η αντιπροσωπεία δεν τους παραλμβάνει καν αφού δεν υποστηρίζει πλέον τα συγκεκριμένα μοντέλα. Ω τι ωραία σκέφτεσαι και παίρνεις το δρόμο του γυρισμού μαζί με τον φιλόδοξο οδηγό που θέλει ν'αγοράσει αεροπλάνο και γενικά είναι φευγάτος από καιρό όπως έχεις ήδη ψυλλιαστεί από τη διαδρομή προς την αντιπροσωπεία. Σ' ένα φανάρι λοιπόν βλέπετε μία κυρία σ'ένα τογιώτα αβένσις να καπνίζει και σε ρωτάει ο οδηγός:

-Πόσα χρήματα πρέπει να μας δώσειγια να την πάρουμε;

-Μην το σκέφτεσαι, εγώ ούτε να της τον δείξω.

Και ο οδηγός κάνει την κίνηση ματ. Τραβάει χειρόφρενο και κατεβαίνει κάτω. Πάει δίπλα από την κυρία και την αρχίζει: "Γαμώ το χριστό σου μωρή μαλακισμένη, πόρνες είστε όλες, καριόλα, ξεφτιλισμένη...". Αφού ανάβει πράσινο ξαναμπαίνει στο εντελώς συμπτωματικά πράσινο όχημα και συνεχίζουμε το δρόμο μας. Που να δούλευε και στην HP η γυναίκα. Γιατί πρέπει πάντα σε εμένα να πέφτουν όλοι οι πυροβολημένοι;

Ορφανός

Είχε γίνει μούσκεμα και δεν έλεγε να στεγνώσει με τίποτα. Νευρικό γέλιο την έπιανε κάθε φορά που το σκεφτόταν μα η ανησυχία κρυβόταν πίσω απ' τα χείλη, το έβλεπε στα μάτια της, αυτά την πρόδιδαν πάντα. Κάθισε δίπλα της και περίμενε να στεγνώσει. Την πήρε ο ύπνος, μπέρδευε τα όνειρα με την πραγματικότητα, φωνές, λέξεις, επιθυμίες και σ'αγαπώ κάτω από κόκκινα φώτα. Κυοφορούσε τη σκέψη του σε κάθε της ανάσα, την ένιωθε να κλωτσάει και να προσπαθεί να βγει προς τα έξω. Μια διαμαρτυρία ήταν κι αυτή που όμως δεν ήταν σίγουρη ότι την άντεχε. Το τελεσίγραφο της έληγε την Παρασκευή. Μεγάλη μέρα για μεγάλες αποφάσεις. Σε κάθε περίπτωση ολοκλήρωνε έναν κύκλο. Ζούσε κι εκείνη τη Μεγάλη της Εβδομάδα και θα περίμενε το Σάββατο για ν' αναστηθεί. Ήταν καιρός πια ν'αφήσει πίσω το σταυρό της για ν'αφιερωθεί σε μία νέα ζωή.

Σκόρπια λόγια

βάζω ν'ακούσω rolling stones
κάτι απ' τα παλιά
τις εποχές που θυμάμαι
με κάποια έστω νοσταλγία
τότε που ανακάλυπτα μουσικές και τον κόσμο
κράτα αυτές τις λέξεις για το τέλος
κι εμένα πλάι σου
απ' τη μεριά του παραθύρου
κάτω απ' το κόκκινο φως
με το δεξί μου πόδι τεντωμένο
και το αριστερό λυγισμένο
το αριστερό χέρι πάνω στο αντίστοιχο γόνατο
το δεξί να σου χαϊδεύει το κεφάλι
ένα τασάκι δίπλα μου μ'ένα τσιγάρο που απλά παρατηρώ να σιγοκαίγεται
μια πόρτα μισάνοιχτη
και χρώματα μέσα στην ψυχή σου
όπως θ'ακούγεται το she's a rainbow
ενώ εσύ θα θες ν'ακούγεται το
let's spend the night together

Αύριο...

...κάποιος θα βρει το αυτοκίνητο του γρατσουνισμένο.
...κάποιος θα κλείσει καταλάθος το ξυπνητήρι και θ'αργήσει στη δουλειά.
...κάποιος θα πάει σε καινούρια δουλειά.
...κάποιος δε θα πάει καθόλου στη δουλειά (εγώ είμαι αυτός).
...κάποιος θ'ανυπομονεί να φύγει από τη δουλειά.
...κάποιος θα περιμένει έξω από μια δουλειά.
...κάποιος θα περιμένει για δουλειά.
...κάποιος θα περιμένει για πάντα.
...κάποιος θα υπάρχει για πάντα.

Και κάποιος θα περιμένει τον κοντό (με τη γραβάτα)

Στην υγειά σας ρε παιδιά!!!

Υπότιτλος: Δημήτρη μου, Δημήτρη μου, μου το'κλεισες το σπίτι μου!

Επιστροφή από The Mall

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

Σήμερα αποφάσισα να σπάσω το εφηβικό μου ρεκόρ μαλακίας. Τα πήγαινα πολύ καλά μέχρι που εμφανίστηκε αστραπιαία και αιφνιδιαστικά η γιαγιά, παραπονούμενη ότι έχει πρόβλημα με το αναπνευστικό της. Τελικά την χάσαμε από καρδιά.

Εφημερίες - Έκτακτο Παράρτημα

Αναβλητικός όπως πάντα δεν έχω φροντίσει να αγοράσω φακούς επαφής απαραίτητο αξεσουάρ για τους 5 x 5 αγώνες ποδοσφαίρου στους οποίους δε γίνεται να παίξεις με γυαλιά διότι ο κίνδυνος παραμονεύει αλλά ειδικά όσο νυχτώνει αν δεν έχεις και το βοήθημα σου τα πράγματα έχουν την τάση να θολώνουν κάπως άσχετα με το αν είσαι νηφάλιος ή όχι. Κόβω το λοιπόν το σχετικό απόκομμα με τα εφημερεύοντα φαρμακεία της εφημερίδας την οποία φυσικά δεν έχω προλάβει να διαβάσω ακόμη και ξεκινώ το οδοιπορικό μου. Δε βρήκα σε κανένα αλλά θα αναφερθώ σε δύο γεγονότα. Πρώτον ότι κάλυψα 12 χιλιόμετρα το πολύ σε 45 λεπτά ενώ χθες για 2 χρειάστηκα 90. Αλλά ας δούμε αναλυτικά τι έγινε στο πρώτο φαρμακείο που επισκέφθηκα. Παρκάρω σχετικά εύκολα αφού ο δρόμος είχε μπόλικες άδειες θέσεις και έβρισα λίγο τους ελληνάρες που διπλοπαρκάρανε ακριβώς έξω από το φαρμακείο με αναμμένα τα αλάρμ ενώ είχε θέση για πούλμαν 3 μέτρα πιο μπροστά ή πιο πίσω. Αλλά εκεί ο ελληνάρας, να μην κουνήσει τον κώλο του λίγο περισσότερο. Αντιπαρέρχομαι λοιπόν της φάσης του παρκαρίσματος και αφού περιμένω τον έναν ελληνάρα να πάρει γάλα για το παιδί κοιτάω μπας και πετύχω το δαχτυλίδι της ντιούρεξ γιατί για φακούς δεν το έκοβα, ειδικά στο συγκεκριμένο φαρμακείο. Πράγματι ρωτάω ευγενικός όπως πάντα και παρατηρώ τον φαρμακοποιό να με κοιτάει με αυτό το βλέμμα το γεμάτο απορία, βλακεία, έκπληξη, θαυμασμό και ζωντοβολίαση. Ειλικρινά ρε παιδιά αν τον ρωτούσα «Μήπως έχετε αγελάδες Δαλματίας με Αλσατούς προγόνους, πορτοκαλί μαστούς, μοβ αυτιά και με μια ελαφρά υπερμετρωπία στο αριστερό μάτι;» τόσο παράξενα δε θα με κοιτούσε και μπορεί να έψαχνε και τον κατάλογο για να σιγουρευτεί ότι έχουν τελειώσει διότι σίγουρα κάπου θα πρέπει να υπάρχει το συγκεκριμένο είδος. Όλα τ' άλλα είναι ατμός. Τέλος!

Ο τσέλιγκας ξανασταυρώνεται

Έχω κανονίσει να βγω προς το κέντρο με σημείο συνάντησης το Θησείο στις έντεκα ακριβώς. Σκέφτομαι ότι το να πάρω το αυτοκίνητο δεν είναι και τόσο κακή ιδέα ειδικά αν τελικά καταλήξουμε ότι θέλουμε να πάμε κάπου αλλού. Μια χωρίς αναβολή ανάγκη μ’ έκανε να υποχρεωθώ σε απολογία για το στήσιμο το οποίο όμως θα ήταν μικρότερο τελικά σε διάρκεια αφού το ραντεβού μας μετατέθηκε για μισή ώρα αργότερα. Σε κάθε περίπτωση εγώ για να μην αφήσω τρεις ανθρώπους να περιμένουν μέσα στο κρύο τους είπα καθίστε κάπου και θα έρθω να σας βρω. Δε ξέρω αν με καταραστήκανε πάντως αυτό που συνέβη μετά ήταν μια σκέτη τραγωδία. Εντελώς συνοπτικά λοιπόν θα σας παρουσιάσω το πως πέρασα μιάμιση ώρα μέσα σ’ένα αυτοκίνητο (περισσότερη ήταν η ώρα αλλά θα μιλήσω μόνο για το επίμαχο σημείο).

Είμαι Ιερά Οδό κι επειδή τα προγράμματα έχουν ξεκινήσει από ώρα (ήταν λίγο πριν τη μία) σκέφτομαι ότι θα περνάει άνετα. Αμ δε! Ψιλοκολλημένο το σύμπαν αλλά σε σχέση με αυτά που πέρασα μετά νόμιζες ότι ήσουν σε αουτοστράντα πιο πριν. Και βγαίνω στην Πειραιώς με σκοπό να στρίψω στο δρόμο που σε βγάζει στο Θησείο. Πολύ απλά δεν έπαιζε να συμβεί αυτό. Περνούσαν τρία αυτοκίνητα το φανάρι. Τα φίδια άρχισαν να με ζώνουν και όχι αδίκως όπως αποδείχτηκε τελικά. Στρίβω λίγο παραπάνω στην πλατεία Κουμουνδούρου και βγαίνω Ευρυπίδου. Υπέροχα! Απλά Υπέροχα! Ο εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες. Δεν κουνιόταν φύλλο. Κάποια στιγμή έφτασα και στην Αθηνάς. Στρίβω δεξιά και βλέπω ότι το ρεύμα με κατεύθυνση προς Μοναστηράκι σε αγώνα δρόμου με τη χελώνα δεν την πάλευε με τίποτα. Όσο ήμουν στην Ευρυπίδου ακόμη ενημερώνομαι τηλεφωνικώς ότι τα παιδιά έχουν φύγει από το soul που είναι και πήγαν να φάνε μια κρέπα. Τέθηκε υπό συζήτηση το αν θα πάμε κάπου αλλού αλλά δεν προέκυψε κάτι τέτοιο τελικά οπότε απλά θα παραλάμβανα την αδερφή μου για να γυρίσουμε σπίτι μαζί. Καταφέρνω και συναντώ την αδερφή μου έξω από την τράπεζα Κύπρου στην Αθηνάς και αναγκαστικά πια στρίβω προς Ερμού. Άλλος παράδεισος εκεί. Ευτυχισμένος καθώς είμαι στρίβω στην οδό Πιττάκη, ένα μικρούλι στενάκι που σε βγάζει 5 μέτρα πριν τον κλασικό φούρνο στου Ψυρρή στον οποίο δεν σταμάτησα για κουλούρι. Μετά τα πράγματα έγιναν πιο ανεκτικά αφού η Αθηνάς στο ρεύμα προς Ομόνοια ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση κι εντάξει μπορεί μέσα από το κέντρο του Ψυρρή με τον κόσμο το αυτοκίνητο να μην πήγαινε και πολύ γρήγορα αλλά τουλάχιστον πήγαινε.

Συνοψίζοντας λοιπόν έχουμε ότι για τη διαδρομή από την Πειραιώς μέχρι την Ερμού στο σημείο που διασταυρώνεται με την οδό Πιττάκη (μου έχει μείνει εκεί μια φορά το αυτοκίνητο από μπαταρία και δε θυμάμαι αν το έχω κάνει και ποστ) χρειάστηκα μιαμιση ώρα, ω ναι 1.5 ώρα, 90 λεπτά! Κι όλα αυτά χωρίς τελικά να ψάξω και για παρκάρισμα. Αν και όταν έφευγα βρήκα καρακεντρικά μια θεσάρα που χώραγε και λιμουζίνα ακόμη αλλά ήταν δυόμισι η ώρα και η ψυχολογική μου κατάσταση δεν ήταν αυτή που θα μου επέτρεπε να πιω ένα ποτό σαν άνθρωπος. Και τώρα για τιμωρία:

Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο. Δεν θα ξανακατέβω στου Ψυρρή με αυτοκίνητο.

Stani on the dancefloor

Ακούω καθημερινά, ακατάπαυστα, βασανιστικά το "Orchestra of Bubbles" από Ellen Allien & Apparat. Το δισκάκι σπέρνει κι όταν το παίζω στη στάνη έχω θεαματική αύξηση της παραγωγής σε γάλα και γεννήσεις. Μάλιστα τώρα που το σκέφτομαι δε θα ήταν καθόλου κακή ιδέα να ρίξω μερικά βιάγκρα στην πούλπα των κριαριών μόνο που φοβάμαι μη γίνει το φονικό αλά Βαρθολομαίου και πιαστούν απ' τα (υπαρκτά) κέρατα.

Κουβέντες μιας κρύας νύχτας

- Ζου τι μπορώ να περιμένω από εσένα;
- Τίποτα Λου.
- Ωραία, έτσι θέλω να μείνει. Μου το υπόσχεσαι;
- Δε μπορώ να σου υποσχεθώ τίποτα γιατί έτσι θα περιμένεις έστω και κάτι.
- Σε αγαπώ.

Αχ-ούρειος άνεμος vol II

Εκείνη μπήκε μέσα, έβαλε μπρος και περίμενε ενώ άναψε και το εσωτερικό φως του αυτοκινήτου. Εγώ προχώρησα λίγο ακόμη και στάθηκα σ’ ένα καρτοτηλέφωνο όπου και προσποιήθηκα ότι μιλούσα κοιτάζοντας προς το μέρος της. Την είδα να βάζει κραγιόν και να ξεκινάει, άφησα το ακουστικό στη θέση του κι έστριψα στην πρώτη γωνία για να την περιμένω. Δεν πρόλαβε να ανάψει τα αλάρμ και είχα ήδη μπει μέσα. Φόρεσα τη ζώνη μου και διέκρινα ένα ίχνος ανησυχίας από την πλευρά της.
-Που πάμε, με ρώτησε διστακτικά.
-Συνέχισε ευθεία, να βγούμε Αλκαζάρ και μετά ακολούθησε τις ταμπέλες προς Αμπελώνα.
-Τι πάμε να κάνουμε εκεί;
-Είναι το σπίτι της γιαγιάς μου.
-Και η γιαγιά σου;
-Έχει φύγει...
-Λυπάμαι.
-...για Αθήνα.
-Α, συγγνώμη. Και δε μένει κανείς άλλος εκεί;
-Κανείς, είναι άδειο το σπίτι.
-Και δε θα κινήσουμε υποψίες τέτοια ώρα αν δούνε φώτα;
-Ξέρουν ότι είμαι φαντάρος κι όχι χρησιμοποιώ το σπίτι της γιαγιάς για τα βασικά.
-Δεν πιστεύω να έχει γυρίσει η γιαγιά σου, ε;
-Ούτε εγώ πιστεύω να άρχισε στα γεράματα να πετάει αεροπλάνο.

Δέκα λεπτά αργότερα ήμασταν έξω από το σπίτι, άνοιγα την πόρτα της αυλής για να βάλει μέσα το αυτοκίνητο και κοιτούσα για κάποια αδιάκριτη φάτσα από τα δίπλα σπίτια αν και ήταν τέτοια η ώρα που οι πιθανότητες ύπνου των ηλικιωμένων γειτόνων άγγιζαν το 100%. Προχωρήσαμε κατά μήκος ενός πλευρικού διαδρόμου για να μπούμε από την πόρτα της κουζίνας για την οποία είχα και το κλειδί. Άναψα μόνο το φως του διαδρόμου και της έδειξα το μπάνιο. Έμεινε εκεί μέσα τουλάχιστον είκοσι λεπτά ενώ εγώ είχα ήδη βάλει ένα ακόμη ποτό και είχα βγάλει από την κρεμάστρα καθαρά ρούχα για την επόμενη ημέρα. Πήγα στο δεύτερο λουτρό για ένα ντους και όταν βγήκα τη βρήκα να κρατάει το μισοτελειωμένο ποτό μου. Άφησε το ποτήρι πάνω στο τραπέζι και με πλησίασε. Έγειρε το κεφάλι της και το ακούμπησε στον ώμο μου ενώ τύλιξε τα χέρια της γύρω απ’ τη μέση μου. Ήταν μικροκαμωμένη, καμία σχέση με τον άντρα της που μου έριχνε ένα κεφάλι σχεδόν. Την πήρα αγκαλιά και πήγαμε στην καλή κρεβατοκάμαρα. Άφησε την πετσέτα της στη βάση του κρεβατιού, με κοίταξε με δυο πυρακτωμένα μάτια και μου χαμογέλασε.

-Θέλω να φορέσεις την παραλλαγή σου.
-Κι εγώ να με φωνάζεις πτέραρχο.
-Δε θα μπορέσω να σε γυρίσω πίσω το πρωί.
-Καταλαβαίνω.
-Και πως θα γυρίσεις;
-Περνάει το υπηρεσιακό από εδώ μπροστά.
-Κι αν το χάσεις;
-Ε θα πάρω ένα ταξί, μην ανησυχείς.

Ξεκρέμασε τα ρούχα μου και άρχισε να με ντύνει δίνοντας μου την ψευδαίσθηση ότι είμαι διοικητής μοίρας τουλάχιστον. Άρχισα να τη φιλάω στο λαιμό και αυτή να μου ψιθυρίζει «Πτέραρχε μου» πατώντας πάνω στα πόδια μου ενώ εγώ έκανα μικρά βηματάκια εμπρός. Φτάσαμε ως τον τοίχο έτσι και με μια κίνηση βρέθηκαν τα πόδια της τυλιγμένα γύρω από τη μέση μου ενώ τα χέρια της τραβούσαν το γιακά μου. Δεν έκλεισα μάτι όλη νύχτα και γύρω στις πέντε πήγα στην κουζίνα για να της φτιάξω έναν καφέ. Ο πρώτος που ετοίμασα μου φάνηκε πολύ χάλια κι έτσι έκανα άλλη μια απόπειρα που μάλλον ήταν περισσότερο πετυχημένη. Πήγα στο δωμάτιο και την ξύπνησα, τρόμαξε στην αρχή, παράξενο συναίσθημα να ξυπνάς αλλού από εκεί που έχεις συνηθίσει, αλλά το γλυκό χαμόγελο της γρήγορα επανήλθε. Σαράντα λεπτά αργότερα τη χαιρετούσα πίσω από το τζάμι του καθιστικού φορώντας πάντα την τσαλακωμένη πια παραλλαγή μου.

Ήπια κι εγώ έναν καφέ, μάζεψα τα πράγματα μου και βγήκα προς τη στάση που θα πέρναγε το υπηρεσιακό. Κουβέντιασα άκεφα με το θείο μου που ήρθε λίγα λεπτά αργότερα για να πάρει κι αυτός το λεωφορείο ενώ μου ανακοίνωσε ότι είχε κανονίσει το προηγούμενο μεσημέρι με το διοικητή να πάρω μια πενταήμερη τιμητική άδεια για υπερβάλλον ζήλο στην εκτέλεση του καθήκοντος.

Νέος διαγωνισμός ΑΣΕΠ για πολλές κατηγορίες πτυχιούχων και ΔΕ

Η στάνη όπως πάντα σας ενημερώνει πρώτη για τα τρέχοντα και τα σημαντικά.

Αχ-ούρειος άνεμος

Είμαι στις δύσκολες εποχές του στρατιωτικού και έχει έρθει η μέρα της πληρωμής. Το συγκλονιστικό ποσό των 8 και 72 έχει σαφέστατα βαρύνει την τσέπη μου και με τα ψιλά να κουδουνίζουν αποφασίζω να βγω για ένα ποτό εκεί στα σύνορα που μ’ έχουν στείλει. Στέκομαι έξω από την πύλη και περιμένω κάποιον γνωστό να περάσει για να με πετάξει μέχρι το κέντρο της Λάρισας διότι είχα ως ρητό το «δε μπορώ να περπατήσω με τραβάν οι μήνες πίσω».

Δεν πέρασε πολύ ώρα και βρέθηκα συνοδηγός στο μοβ ματίζ του διοικητή το οποίο οδηγούσε η γυναίκα του ενώ αυτός επέβλεπε τις νυχτερινές πτήσεις. Κάτι τέτοιο είχα κι εγώ στο νου μου όταν της πρόσφερα τον αναπτήρα μου για ν’ ανάψει το τσιγάρο της, ένα λευκό ντάβιντοφ που ταίριαζε γάντι με την ντάβιντοφ κολόνια μου, η χαρακτηριστική μυρωδιά της οποίας μπερδευόταν με τον καπνό γεγονός που μια ξινίλα μου την έφερνε αλλά ήταν τέτοια η ώρα που δε μπορούσα να κάνω και πολλά.

Είχαμε φτάσει κοντά στην Κεντρική Πλατεία και της ζήτησα να με αφήσει όπου τη βολέψει, όταν εκείνη για αδιευκρίνιστο τελείως λόγο σταμάτησε έξω από το μοτελ δώμα ακριβώς πάνω από εκείνο το κακορίζικο ροκ καφέ που ποτέ δε μου άρεσε αλλά οι συγκυρίες το είχαν φέρει να έχω πιει αρκετές μπύρες και σφηνάκια αμφιβόλου πάντα ποιότητας. Θέλησε να με ευχαριστήσει για τη φωτιά που της είχα ανάψει κι έτσι την προσκάλεσα για ένα ποτό στο μπαρ Αχούρι έπειτα από μια ώρα αφού πρώτα θα πήγαινα για ένα κεμπάπ στου Μαλλιώρα χωρίς κρεμμύδι και τζατζίκι για το φόβο των Ιουδαίων.

Μία ώρα αργότερα ήμουν ήδη καθισμένος στο μπαρ και τα έλεγα με τον Κώστα, τον ιδιοκτήτη του καταστήματος ενώ είχα μπροστά μου ένα επιβλητικό κρυστάλλινο ποτήρι το περιεχόμενο του οποίου ήταν ένα σπέσιαλ ουίσκυ που κατέβαζα αργά αργά περιμένοντας τα χειρότερα. Σαράντα λεπτά αργότερα το σκαμπό δίπλα μου έπαψε να είναι άδειο και άκουσα τη φωνή της να μου λέει:
-Σκέφτηκα ότι δε θα έχεις τρόπο να γυρίσεις και γι’ αυτό πέρασα.
-Έχω διανυκτέρευση κι έλεγα να μπω μέσα το πρωί με το υπηρεσιακό.
-Έκλεισες κανένα δωμάτιο;
-Όχι ακόμα.
-Από που είσαι;
-Κάποτε έμενα εδώ, πάνε πολλά χρόνια όμως. Πλέον η Αθήνα έχει γίνει η μόνιμη κατοικία μου.
-Υπηρετείς λοιπόν τη μαμά πατρίδα όνομα και πράγμα.
-Κατά το ήμισυ τουλάχιστον.
-Τι να πιω;
-Μεθάς εύκολα;
-Σκοπεύεις να με μεθύσεις;
-Δεν είναι σωστό, κάνουν και αλκοτεστ στους δρόμους, μην παρεκλίνεις και της πορείας σου και βρεθείς σε κανέναν αεροδιάδρομο.
-Θα με απογειώσεις λοιπόν;
-Αν ανοίξεις τα φτερά σου.-Παρήγγειλε για μένα.

Πήρα ένα μπουκάλι κρασί και με φανερή έκπληξη διαπίστωσα ότι γρήγορα το περιεχόμενο του εξαφανίστηκε. Ούτε εκείνη το περίμενε αλλά δίστασε στην προσφορά μου για ένα μπουκάλι ακόμη. Ο Κώστας μας έφερε από ένα ποτήρι ακόμη και αποσύρθηκε διακριτικά στην κουζίνα. Ο παχυλός μισθός μου εξαντλήθηκε μαζί και με τα περισσότερα χρήματα που είχα στο πορτοφόλι μου και την ακολούθησα διακριτικά μέχρι το αυτοκίνητο της.

(συνεχίζεται...)

Dance To The Underground - play this funky game again

Η πάντα επιλεκτική fieryfairy με προσκάλεσε στο διάσημο πια μπλογκοπαιχνίδι όπου πέφτουν οι μάσκες ειδικά τώρα που και Απόκριες μας τελείωσαν. Δε μπορώ παρά να την ευχαριστήσω και να γράψω τα πέντε λιγότερο ή περισσότερο σημαντικά πράγματα που μέχρι στιγμής ήταν άγνωστα:

1. Δε μπορώ να βγω απ' το σπίτι μου αν δε φοράω το ρολόι μου, δεν το ξεχνάω ποτέ και μοναδική εξαίρεση αποτελούν οι αγώνες 5 x 5 όπου το αφήνω σπίτι γιατί δε λέει να το φοράω και να τραυματιστεί κανένας. Δεν το έχω ξεχάσει ποτέ και ούτε στη θάλασσα το βγάζω. Το παράδοξο είναι ότι μέσα στο σπίτι μου δε μπορώ με τίποτα να φορέσω ρολόι. Είναι το πρώτο πράγμα που βγάζω λες και με βαραίνει. Στο σπίτι του κολλητού μου που αισθάνομαι μια οικειότητα συνήθως το βγάζω. Γενικά πάντως με το χρόνο τα πάω μια χαρά.
2. Αφήνω πράγματα για την τελευταία στιγμή απλά και μόνο επειδή έχω χρόνο. Αν π.χ έχω μια προθεσμία μέχρι την Πέμπτη το μεσημέρι δεν είναι καθόλου απίθανο να ξεκινήσω αυτό που έχω να κάνω την Πέμπτη το πρωί. Πάντα εκ των υστέρων λέω πως αν το είχα ξεκινήσει λίγο νωρίτερα θα το έκανα με το πάσο μου και ότι έτσι πρέπει να ενεργήσω την επόμενη φορά αλλά δεν το τηρώ.
3. Με ενοχλεί να είμαι καθιστός και να είναι κάποιος πάνω απ' το κεφάλι μου εκτός κι αν έχει έρθει να μου κάνει μασάζ. Για την ακρίβεια δε με ενοχλεί απλώς αλλά με εκνευρίζει σε μεγάλο βαθμό.
4. Με πιάνει νευρικό γέλιο στις κηδείες. Έχω τεράστιο πρόβλημα και συνήθως δε χρειάζομαι απλώς μαύρα γυαλιά και μαντήλι για να το καλύψω αλλά κουκούλα αναρχικού (full face). Τις περισσότερες φορές βγαίνω έξω τρέχοντας σχεδόν κι ακούω να λένε "αχ τον καημένο συγκινήθηκε" γεγονός που επιβαρύνει την κατάσταση.
5. Αν άλλαζα επάγγελμα θα γινόμουν ψυχίατρος.

Τώρα πρέπει να πετάξω και το μπαλάκι αν και πολύ φοβάμαι ότι οι περισσότεροι θα το 'χουν πιάσει ήδη. Την προσπάθεια πάντως θα την κάνω:

• Χουανίτα
• Αθήναιος
• Αρετή
• adamo
• Λεσπριτία

Άντε γεια μας!

Love is Respect

Safety Alert: Computer use can be monitored and is impossible to completely clear. If you are afraid your internet and/or computer usage might be monitored, please use a safer computer, and/or call the National Teen Dating Abuse Helpline at 1-866-331-9474 or TTY 1-866-331-8453. If you are viewing our site and need to quickly get away to an unrelated site, click the escape button in the top right corner and you will be redirected. Please test these features on your computer RIGHT NOW to ensure that they work.

http://www.loveisrespect.org/

Σαν πας στην Καλαμάτα

Ήταν κυριολεκτικά μια απόφαση της τελευταίας στιγμής και όχι με τις καλύτερες συνθήκες, αφού είχα ήδη καταναλώσει αρκετή ποσότητα κρασιού και αν αναλογιστεί κανείς ότι ήταν ήδη μία μετά τα μεσάνυχτα και θα έπρεπε να σηκωθώ στις εφτά το πράγμα σίγουρα ζόριζε. Άρχισα τα sms μπας και βρω κανέναν διαθέσιμο αλλά τα άκυρα ερχόταν το ένα πίσω από το άλλο κι έτσι αποφάσισα να τροποποιήσω κάπως το μήνυμα: «Εσύ που δεν αντιστέκεσαι στη μαγεία του άγνωστου και του μοναδικού, που το ταξίδι είναι ο προορισμός σου, θα γίνεις αύριο συνοδηγός μου;». Φυσικά ούτε αυτό έπιασε κι έτσι σκέφτηκα ότι θα μπορούσα ίσως από κοντά να πείσω μια φίλη που έμενε κοντά στο μαγαζί που ήμουν. Μπαίνοντας στο αυτοκίνητο της τηλεφωνώ για να δω αν είναι ξύπνια. Πράγματι ήταν κι έτσι διακριτικά τη ρωτάω αν θα μπορούσα να τη δω για λίγο για ένα ζήτημα εξαιρετικά σημαντικό, δεν ήθελα να της κάνω και καμιά χαλαστική γι’ αυτό και ότι είπα ήταν διακριτικό και σύντομο. Δεν πέρασαν πέντε λεπτά και της χτυπούσα το κουδούνι, μπήκα σχεδόν συνωμοτικά και κάθισα στον καναπέ και πήρα το βλέμμα το καλό που πείθει και ελέφαντες για να τη ρίξω αφού πιο πριν με το sms δεν είχε βρει την πρόταση μου κατάλληλη για Κυριακή της Αποκριάς. Της ζήτησα ένα χυμό λάιφ καλημέρα και μου έφερε μια ολάκερη κανάτα για να σβήσω τη δίψα μου αλλά όπως κατάλαβα αργότερα που πήγα στην κουζίνα για να πάρω μια χαρτοπετσέτα ο χυμός είχε ήδη λήξει και προφανώς δεν τον είχε πετάξει. Σκέφτηκα ότι θα με πάει λουλάκι αλλά δεν έδωσα και ιδιαίτερη σημασία αφού και το γάλα πάντα το πίνω και την επομένη της λήξεως τους χωρίς να παθαίνω ζημιά. Με τα πολλά την έπεισα ότι είναι σημαντικό να έρθει μαζί μου στην Καλαμάτα όπου θα πήγαινα επισκεπτήριο σ’ ένα φίλο μου κάτι που κατάφερα όταν πια η ώρα είχε πάει τέσσερις παρά και της είπα «Μα καλά θα με αφήσεις να οδηγήσω με 3 ώρες ύπνο μόνο σ’ ένα δρόμο γεμάτο στροφές;». Αυτό πραγματικά ενεργοποίησε το φίλτρο της συμπόνιας και δίχως δεύτερη κουβέντα δέχτηκε. Έτσι σηκώθηκα κι έφυγα για να προλάβω να κοιμηθώ και να απολαύσω τις τρεις ώρες ύπνου μου. Το ξυπνητήρι φάνηκε βάρβαρο μαζί μου κι ας στριφογύρισα για λίγη ώρα ακόμη μπας και κερδίσω ελάχιστα λεπτά τα οποία δε θα άλλαζαν έτσι κι αλλιώς την κατάσταση. Πλένομαι και ντύνομαι γρήγορα γρήγορα και ξεκινώ για να φτάσω στο σπίτι της φίλης η οποία δεν ήταν έτοιμη αλλά δεν άργησε και πολύ και πήραμε το δρόμο το μακρύ για να φτάσουμε στην Καλαμάτα και το στρατόπεδο που ήταν ο φίλος μου. Εδώ τα πράγματα περιπλέκονται κάπως. Μέχρι την Τρίπολη όλα καλά. Από εκεί και πέρα όμως το χάος. Στροφές κακό και φάνηκε πως η επίδραση του χυμού αν και δεν έγινε άμεσα αντιληπτή μετά τα πρώτα 170 χιλιόμετρα ξεκίνησε να πιέζει καταστάσεις ενώ η φίλη πιο δίπλα είχε κρεμάσει το κεφάλι της έξω από το παράθυρο έτοιμη να βγάλει τα σωθικά της από τη ζαλάδα και με τα αυτιά της να βουίζουν και να την ταλαιπωρούν λόγω μιας ρήξης τυμπάνου. Φτάνοντας στο στρατόπεδο μετά το παρκάρισμα έτρεξα να βρω το φίλο ο οποίος με προμήθευσε με το απαραίτητο υλικό που οδήγησε τελικά στην πολυπόθητη λύτρωση. Η συνάντηση με το φίλο ήταν αρκετά συγκινητική, τα είπαμε και ο αποχαιρετισμός ήταν κάπως ζόρικος ενώ η επιστροφή συνοδεύτηκε από το συνεχόμενο ροχαλητό της συνοδηγού που πραγματικά έκανε τα τζάμια να τρίζουν και κρατούσε εμένα σε εγρήγορση. Οπότε φτάνοντας στο σπίτι μοιραία έριξα έναν υπνάκο για να ανακτήσω δυνάμεις έτσι ώστε να πετάξω με δύναμη τον αϊτό σήμερα. Ουφ, πάνε και οι Απόκριες.

Έμπνευση

Αν και είμαι σίγουρος ότι όλο και κάπου θα έχει ξανατεθεί το ζήτημα μέρα που είναι κι αφού μας τελειώσαν και οι απόκριες ας πετάξω τη σποντίτσα μου.

http://picasa.google.com/
http://www.integrine.ro/
http://www.forthnet.gr/

Let the good times roll

Δείγμα ερωτικής γραφής βασισμένο σε μια παλιά ιστορία που είχε συμβεί στις 13 Φεβρουαρίου του 2002. Παραθέτω τους διαλόγους με τη σειρά που περίπου τους θυμάμαι.

Είμαι σπίτι από το πρωί κι έχω αποφασίσει ότι δε θα το κουνήσω ρούπι, το μεσημέρι περνάει ένας φίλος για καφέ και γύρω στις πέντε τηλεφωνεί μια φίλη που θέλει να περάσει να της δώσω κάτι βιβλία. Χωρίς ιδιαίτερο λόγο της λέω ότι είμαι διαθέσιμος από τις δέκα και μετά ενώ στην πραγματικότητα δεν είχα τίποτα απολύτως να κάνω. Πράγματι γύρω στις δέκα χτυπάει το κουδούνι και με το ουίσκι στο χέρι πάω ν’ανοίξω. Η φίλη μπαίνει φουριόζα, κάθεται στον καναπέ, ανάβει τσιγάρο και μου ζητάει να της βάλω ένα σαν το δικό μου με κόκα κόλα και το χαμόγελο απλώνεται στα χείλη μου διότι αντιλαμβάνομαι ότι δε θα είναι μια βραδιά σαν όλες τις άλλες. Δεν έπεσα έξω αφού ένας βαρβάτος τσακωμός με το γκόμενο της την είχε βγάλει από τα ρούχα της. Άρχισε να μου μιλάει για το περιστατικό αλλά την έκοψα γρήγορα λέγοντας της πως δεν είμαι σε φάση ψυχολογικής υποστήριξης αλλά αν γουστάρει μπορώ να κεράσω πίτσα και να βάλουμε καμία ταινία να δούμε. Σκέφτηκε ότι θα ήταν καλύτερα έτσι και πήγαμε με τα πόδια σε μια κοντινή πιτσαρία για να γυρίσουμε μισή ώρα αργότερα με κάτι υπέροχα κανελόνια και μία στρογγυλή θεά φουλ στο τυρί. Χωρίς να τη ρωτήσω έβαλα το «σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες», μια επιλογή που τελικά αποδείχθηκε σοφή.

Εκείνη: Θέλω να μου κάνεις κι εσύ το ίδιο, σεξουαλική ανάκριση αρχίζοντας από πιο σκληρές ερωτήσεις.

Τσέλιγκας: Οκ, όποτε θες σταματάμε.

Εκείνη: Δε θα σταματήσεις αν δεν το θες ακόμη κι αν σου πω εγώ στοπ.

Τσέλιγκας: Σ'έχουν χύσει μέσα στον κώλο χωρίς προφυλακτικό;

Εκείνη: Ναι

Τσέλιγκας: Κι όταν στάζανε πως ένιωθες;

Εκείνη: Έχεις μεγάλη περιέργεια?

Τσέλιγκας: Με ενδιαφέρει να μάθω τι σκεφτόσουνα εκείνη τη στιγμή, ότι πέρναγε από το μυαλό σου, ότι ένιωθες.

Εκείνη: Ήταν με τον Αντώνη, με εκείνον το σεξ ήταν ένα είδος τελετής, δεν ήταν ποτέ πρόχειρο, αδιάφορο, ασήμαντο, γι αυτό και άργησα να χωρίσω, ίσως γι αυτό κιόλας να μου στοίχισε τόσο, γιατί ταιριάζαμε πολύ, ήταν το μισό μου και δύσκολα θα βρω άλλον, ακόμη και στις πιο πρόστυχες περιπτύξεις, υπήρχε αγάπη, δέσιμο, συντονισμός, σαν χορογραφία ιερή, δεν είπαμε ποτέ λόγια άσχημα, που να θυμίζουν φτήνια, το σεξ, ο έρωτας ακόμη κι αν γινόταν με τρόπο που κάποιοι θεωρούν πρόστυχο και θυμίζει τσόντες φτηνές, ήταν ένωση, τότε λοιπόν, εκείνη τη φορά που θυμάμαι τώρα ήμουν αδιάθετη θυμάμαι να πονάω απίστευτα και να τον θέλω όσο δεν έχω ποθήσει ποτέ στη ζωή μου έλιωνε ο ένας μέσα στον άλλον δεν τον άφηνα να βγει αφού τελείωσε κι ας πονούσα ήταν τόσο δυνατό

Τσέλιγκας: Σε είχε στα τέσσερα;

Εκείνη: Όχι ήμουν ξαπλωμένη στο κρεβάτι μπρούμυτα την πρώτη φορά που έγινε τη θυμάμαι πολύ έντονα ήταν η πρώτη της ζωής μου ήμουν πάνω του και τον φιλούσα και ξαφνικά βγήκα κατέβηκα και τον γύρισα με δύναμη μπρούμυτα άρχισα να τον φιλάω παντού ξάπλωσα πάνω του και του τριβόμουν με λύσσα εκείνος μου τράβηξε τα μαλλιά με γύρισε μπρούμυτα μου είχε με το ένα του χέρι τα δύο μου χέρια δεμένα και με το άλλο κάτι έψαχνε ένιωσα να με χαϊδεύει και κάτι υγρό και μπήκε μέσα μου χωρίς προειδοποίηση κι εγώ στρίγγλισα έβαλα τα κλάματα από τον πόνο και μου έλεγε «σσσ χαλάρωσε» και εγώ ούρλιαζα και φώναξα βοήθεια βγήκε κι εγώ κυλίστηκα πάνω στο κρεβάτι και έπεσα στο πάτωμα πονούσα απίστευτα νόμιζα ότι θα πεθάνω πονούσε όλη η ραχοκοκαλιά μου δεν μπορούσα να ανασάνω ήρθε με σήκωσε με πήρε αγκαλιά με ξάπλωσε κι άρχισε να με φιλάει σε όλο μου το κορμί τη δεύτερη φορά είχα βγει από το μπάνιο είχα βάλει τις κρέμες μου και είχα ξαπλώσει μπρούμυτα στο κρεβάτι του κάτι διάβαζα ήρθε και άρχισε να με φιλάει στην πλάτη μου κατέβασε το εσώρουχο και με φιλούσε πίσω και εγώ ανταποκρινόμουν τον ένιωσα να με φτύνει και μετά να προσπαθεί να μπει μέσα μου στο δίπλα δωμάτιο ήταν ο αδερφός του με την κοπέλα του μου είχε κλείσει το στόμα και εγώ του δάγκωνα τα δάκτυλα όση ώρα κράτησε του δάγκωνα με όλη τη δύναμη το χέρι το άλλο του χέρι το είχε μπροστά και με χάιδευε τελειώσαμε μαζί την άλλη μέρα στη σχολή δεν μπορούσε να κουνήσει τα δάκτυλα του αριστερού του χεριού αισθανόμουν τύψεις ήταν γεμάτος σημάδια μου είπε ότι ήταν ο πιο δυνατός και ωραίος πόνος που είχε ζήσει σαν τον δικό μου.

Τσέλιγκας: Δε μου είπες όμως, όσα σκεφτόσουν και ένιωθες την ώρα που έσταζαν τα χύσια του από το κωλαράκι σου, δε σε ρώτησα πως το κάνατε.

Εκείνη: Ηδονή.

Τσέλιγκας: Την ώρα που τα ένιωθες να κυλάνε μέσα σου.

Εκείνη: Απίστευτη ηδονή δεν ήθελα να βγει του τριβόμουν να με ξαναθέλει να αρχίσει πάλι από την αρχή.

Τσέλιγκας: Δύο φορές έχει γίνει μόνο;

Εκείνη: μμμ μπορεί και τρεις, δεν ξέρω τρεισήμισι, η πρώτη δεν μετράει. Μου αρέσει πολύ η ιδέα του να τελειώνει ο άλλος μέσα μου, αλλά δεν έχει γίνει φυσικά μόνο με τον Αντώνη έτσι ή όταν περίμενα να αδιαθετήσω ή όσο ήμουν αδιάθετη.

Τσέλιγκας: Πες μου για το πρώτο σου τσιμπούκι

Εκείνη: Ήμουν 19 και δεν είχα ιδέα πως γίνεται και ακριβώς επειδή το λένε τσιμπούκι φαντάστηκα ότι γίνεται όπως όταν καπνίζεις το τσιμπούκι κάτι που όπως καταλαβαίνεις δεν μπορεί να ισχύει φαντάσου το όμως, ήταν πολύ γελοίο, ήταν ξαπλωμένος μπροστά μου κι εγώ ανάμεσα στα πόδια του και το είχα στο οπτικό μου πεδίο τεράστιο, σκληρό, μεγάλο, έτοιμο και μου είπε είναι δικός σου κάνε τον ότι θες, εγώ το πήρα τοις μετρητοίς και τον πήρα στα χέρια μου και τον έπιασα σαν να ήταν τζόιστικ και έκανα για πλάκα ότι πυροβολώ τον είχα όρθιο στα χέρια μου και με τον αντίχειρα τον πίεζα πάνω σαν να ήταν το κουμπί για τις βόμβες και το πήγαινα και πέρα δώθε και έκανα και ήχους σαν αυτούς που έβγαζε το ατάρι ξαφνικά το τζόιστικ χάθηκε έγινε μια μπάμια στα χέρια μου φυσικό άλλωστε, πολύ γέλιο σου λέω, όταν του εξήγησα ότι δεν έχω ιδέα πως γίνεται εκείνος μου μάζεψε τα μαλλιά μου τα έπιασε κοτσίδα με κάθισε κάτω στα γόνατα και άρχισε να μου λέει τι να κάνω βήμα βήμα ήταν παράξενη αίσθηση ήθελα να γελάω βασικά σαν να ήμουν ρομποτάκι αν σταματούσε να μιλάει σταματούσα κι εγώ μετά κατάλαβα τον ρυθμό και συνέχισα μόνη ώσπου ακούσαμε την εξώπορτα και σταματήσαμε γιατί είχε έρθει η μαμά του, αυτό ήταν.

Τσέλιγκας: Το πρώτο ολοκληρωμένο;

Εκείνη: μμ, με τον Αντώνη, όλα με αυτόν, πριν από αυτόν ήμουν πολύ ανέραστη νομίζω απορώ πως μου έλεγαν ότι είμαι ότι καλύτερο τους είχε τύχει που να με είχαν τώρα δηλαδή που έχω απελευθερωθεί τελείως και ξέρω τι θέλω και τι με χαλάει.

Σε αυτό το σημείο η ανάκριση διακόπηκε...

stairway to hell

Για τη ζωή τα έχουμε και πει και προηγουμένως από αυτό εδώ το μπλογκ οπότε παρακάμπτω τους συνήθεις χαρακτηρισμούς για να καταλήξω στο σημαντικό και ουσιώδες γεγονός αυτό της ανόδου μου εις την Καβάλα, γνωστή και ως πόλη των κουραμπιέδων. Δεν ήθελα να το παίξω προληπτικός αλλά έπρεπε για να πετύχω τον πονηρό κατά τ’άλλα σκοπό μου. Διότι όπως και να το κάνουμε είναι διαφορετικό να φτάσεις στην πόλη Τρίτη και 13 και άλλο ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου. Προφασίζομαι λοιπόν την καταραμένη ημέρα και δηλώνω άρνηση στο να πετάξω με αυτές τις συνθήκες ενώ ταυτόχρονα μεθοδεύω το παρασκήνιο για την μετατόπιση του ταξιδιού, όπερ και εγέννετω. Συγκλονισμένος με το αποτέλεσμα σκέφτομαι ότι πρέπει να γυρίσω όλα τα μπαράκια της Καβάλας εκείνη την ημέρα όπου πλήθος των ευάλλωτων λόγω της γιορτής αζευγάρωτων γυναικών θα χιμήξει στο νέο αίμα της πόλης, τη φρέσκια σάρκα που θα κάνει δυναμική εμφάνιση και ως νέος Άγιος Βαλεντίνος θα ευλογήσει με το γνωστό τρόπο το ποίμνιον. Καβάλα!

Κουίζ

Βγαίνεις στις 6:30 το πρωί από το σπίτι σου και βλέπεις φάτσα φόρα ένα αυτοκίνητο με έναν τύπο στο κάθισμα του συνοδηγού να κοιμάται. Τι κάνεις;

α) Πυροβολείς για εκφοβισμό στον αέρα;
β) Του σκας τα λάστιχα;
γ) Πας από πίσω με το αυτοκίνητο σου και κορνάρεις;
δ) Του αλλάζεις τις πινακίδες με αυτές του πιο κάφρου γείτονα σου και τον ειδοποιείς για ένα μυστήριο τύπο που έχει ίδιες πινακίδες με τις δικές του;

Ντέρμπυ Κορυφής

Είχα καθίσει σπίτι για να παρακολουθήσω το γενικού ενδιαφέροντος ντέρμπυ χωρίς όμως εκ των προτέρων να γνωρίζω ότι η βραδιά αυτή θα είχε στη συνέχεια της μίση, έρωτες και τσουρέκι σοκολάτας. Έχοντας κατορθώσει να μείνω σπίτι όλη μέρα και μάλιστα χωρίς να έχω πάει πουθενά το βράδυ του Σαββάτου δεν πρόβαλα και πολλές αντιστάσεις σε πρόσκληση που μου έγινε για ένα ποτό. Σενιαρίστηκα ως όφειλα, έβαλα και το κασκολάκι μου μήπως αποκλειστώ από τα χιόνια αν και ήταν σχεδόν σίγουρο ότι δε θα πηγαίναμε προς Πάρνηθα γιατί καλό το καζίνο αλλά δεν αποτελεί πάντα και την καλύτερη δικαιολογία προς τον εργοδότη σου "Εχμ, ξέρετε έχω αποκλειστεί από τα χιόνια και δε θα μπορέσω να έρθω στη δουλειά σήμερα", "Τι λες βρε αχαΐρευτε, πουθενά δεν το'χει στρώσει κι απ' όσο θυμάμαι δε μένεις στην Πάρνηθα", "Ναι αλλά εκεί είμαι αυτή τη στιγμή και δε μπορώ να κατέβω". Όχι αυτός ο διάλογος δε θα ήταν και ο καλύτερος για να ξεκινήσει η εβδομάδα κι έτσι αρκέστηκα σε συνοικιακό μέρος όπου τα ρακόμελα δίναν και παίρναν αλλά κυρίως τα παίρναμε εμείς και τα δίναμε απ' ευθείας στο στομάχι ακούγοντας μπλόντι, μάλαμα και αδερφούς κατσάμπα. Ο Θεός αγαπάει όοοοοοοοοοοοοοοοοοολο τον κόσμο σκεφτόμουν καθώς άνοιγε την πόρτα εκείνη η κοντούλα μελαχροινή με στήθος που θα έκανε ακόμη και τον Λένιν να δηλώσει τουλάχιστον συγκλονισμένος. Δίχως να χάσω λεπτό τρέχω να τη ρωτήσω αν είναι καθεστωτικιά. Μου απαντάει ότι δεν κατάλαβε ακριβώς τι εννοώ και ότι σε κάθε περίπτωση παραμένω σιχαμένος που τόλμησα να πάω στο τραπέζι της κρατώντας το πηρουνάκι μου με καρφωμένο έναν κεφτέ μάλλον πολίτικο όπως κατάλαβα αλλά και διαπίστωσα αργότερα ρωτώντας τον μαιτρ. Εγώ απτόητος τη ρώτησα αν συγκινείται όταν βλέπει την Αλέκα ενώ έριξα και το ανάλογο κέρμα στο τζουκ μποξ για να παίξει εκείνο το παλιό τραγουδάκι για τον Τσε Γκεβάρα έτσι ώστε να την κάνω επιτέλους να μπει στο νόημα. "Μάλλον είμαι αόρατη αγόρι μου και δεν καταλαβαίνεις ότι γίνεσαι ανεπιθύμητος και ενοχλητικός". Δάγκωσα το μισό κεφτέ και της πρότεινα τον υπόλοιπο. Αγρίεψε και αυτό το είδα στο πρόσωπο της που άρχισε να ροδίζει σιγά σιγά πράγμα που με έκανε να φάω και τον υπόλοιπο κεφτέ γιατί μυρίστηκα ότι αν τον άφηνα λίγο ακόμη μπροστά της θα πήγαινε εντελώς χαμένος. Προς στιγμήν νόμισα ότι είμαι χαμένος από χέρι αλλά η κατάσταση έσιαξε κάπως όταν με το καραφάκι στο χέρι γέμισα τα ποτήρια μας και τελικά κατάφερα να τσουγκρίσω μαζί της κάνοντας μια πρόποση σχετικά με την περί αοράτου δήλωση της. Περιμέναμε να ξεκινήσει να βρέχει έτσι ώστε να έχουμε μια καλή αφορμή για να φύγουμε μαζί από το μαγαζί και όσο αυτό δε γινόταν παραγγέλναμε αναγκαστικά καραφάκια τα οποία και λόγω της γλύκας τους εξαφανίζαμε σε χρόνο ρεκόρ πράγμα που επιτυχώς συνέδεσα με την επανεμφάνιση της πρωταθλήτριας μας Αικατερίνης Θάνου, γυναίκας που είναι προορισμένη για μεγάλα ρεκορ. Στο πρώτο μπουμπουνητό πληρώσαμε και εξαφανιστήκαμε λησμονώντας το γεγονός ότι κανείς μας δεν είχε μαζί του μεταφορικό μέσο. Δε δίστασα να σταματήσω ένα ταξί για να μας πάει στο γκαράζ μου οπου θα έβρισκα το χωρίς βενζίνη όχημα μου να μας περιμένει με τα κρύα δερμάτινα καθίσματα του. Αφού έβαλα σπορ εφ εμ για να ακούμε και τα παρελκόμενα του ντέρμπυ δε χρειάστηκε να δώσω και το παρασύνθημα αφού η μία και μοναδική μπύρα που αγόρασα από το γωνιακό περίπτερο στάθηκε αρκετή για να δώσει τις απαραίτητες κατευθύνσεις στη νεαρά μελαχροινή που οπωσδήποτε με σιχαινόταν όπως σωστά είχα αντιληφθεί από τις αρχικές αντιδράσεις της. Τελικά έβγαλα το συμπέρασμα πως η πίπα που μου πήρε ήταν μια εντελώς μηχανική διαδικασία για εκείνη κι έτσι την άφησα να κοιμηθεί στο ευρύχωρο σχετικά πίσω κάθισμα ενώ εγώ ανέβηκα στο διαμέρισμα, έφαγα ένα κομμάτι τσουρέκι και ξημερώθηκα στο ιντερνετ ως τις 3:30 σ' έναν πρωτότυπο αν μη τι άλλο διάλογο. Το πρωί με την αυγούλα ο πατέρας μου σοκαρίστηκε από το ροχαλητό στο πίσω κάθισμα αλλά εγώ τον διαβεβαίωσα ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας πράγμα που δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ότι πίστεψε αλλά τουλάχιστον δεν έδωσε συνέχεια στο θέμα κάτι που δε θα ήθελα να κάνει γιατί με τον ελάχιστο ύπνο που είχα απολαύσει δεν ήμουν σε θέση για να του εξηγήσω πως ακριβώς έχουν τα πράγματα. Η στάση στον σταθμό του μετρό εξαφάνισε τα περιττά ντεσιμπέλ αλλά όχι και το άθλιο αίσθημα που έχω στο στομάχι μου. Τελικά να φάω τυρόπιτα ή να πιω έναν καφέ;

Είδωλα

Εκεί μονάχα μπορώ να τα διακρίνω
ένα προς ένα,
αντικρυστά εμπρός μου
τόσα είδωλα πολλά,
σ' έναν μόνο καθρέπτη.
Κρύβω με τις παλάμες το πρόσωπο μου
ακίνητα αυτά απέναντι
σφίγγω με μίσος τις γροθιές,
παίρνω την πιο θυμωμένη μου έκφραση,
τα είδωλα την πιο γαλήνια.
Με δύναμη τσακίζω τον καθρέπτη
χίλια κομμάτια απλώνονται παντού
κλείνω τα μάτια και ελπίζω
κάθε μου είδωλο κομμάτι να'χει γίνει
που μ’ ευκολία θα μαζέψω χωρίς στοργή να το πετάξω,
μ’ ανοίγοντας τα, ξανά εκεί τα βλέπω
να έχουν πάρει, την πιο θυμωμένη τους έκφραση

5 x 5

Μας αλλαλιάσανε. Τι τρέξιμο ήταν αυτό διάολε. Θάνατος! Όλοι με 150 σφυγμούς στο τέλος. Άντε αύριο, πάλι πιασμένος θα'μαι. Ζητείται πρόγραμμα φυσιοθεραπείας.

Big City Life

Έχω πολύ καιρό (μα πάρα πολύ όμως) να πάω στο νηπιαγωγείο. Πως να είναι άραγε; Έχει κανείς καμια πληροφορία;

Έι τι κάνεις εκεί;

Θα μπορούσα άνετα να ρωτάω τον εαυτό μου και να μη βρίσκω ούτε μία απάντηση που να με ικανοποιεί. Για την ώρα κοιτάω κλειστά πατζούρια και πίνω καφέ και ίσως σε μία ώρα να βγω έξω. Δε θ'αλλάξει τίποτα.

Η μέρα μου

Ή αλλιώς «μια μέρα άδεια». Χθες λοιπόν αποφάσισα ότι δε θέλω να δουλέψω την Τρίτη κι έτσι έβαλα μία μέρα άδεια. Για την ακρίβεια ήταν ένα off που μου χρωστούσαν και έπρεπε μέχρι το τέλος του μηνός να το πάρω οπότε η Τρίτη αυτή μου κάθισε μια χαρά μέρα για καθισιό. Έπεσα χθες το μεσημεράκι για ένα τρελό ύπνο και με σήκωσε βίαια ένα τηλεφώνημα περί τις επτά και μισή. Ίσως θα ήταν διαφωτιστικό για τον αναγνώστη να ενημερώσω ότι μία ώρα και ένα τέταρτο πιο πριν είχα σηκωθεί για να φάω μια μπριζόλα, γεγονός που δε με πτόησε καθόλου και μάλιστα αν ήμουν απλός θεατής του γεγονότος και όχι πρωταγωνιστής άνετα θα έλεγα ότι πρόκειται για έναν υπνοβάτη ο οποίος αφού σκουπίστηκε και πλύθηκε επέστρεψε στο κρεβάτι του, γύρισε πλευρό και συνέχισε να κοιμάται. Το τηλέφωνο χτύπησε τόσες φορές που ενώ με έκανε να ξυπνήσω δεν στάθηκε δυνατό να το σηκώσω κιόλας. Απλά το άφηνα να χτυπάει ελπίζοντας πως κάποιο αόρατο χέρι θα φιλοτιμηθεί να απαντήσει για εμένα. Τελικά το χέρι αυτό δεν έκανε ποτέ την εμφάνιση του κι έτσι μοιραία ήρθε το κουδούνισμα του κινητού που με επανέφερε στην πραγματικότητα και εξαφάνισε από μπροστά μου όλων των ειδών τα αόρατα μέλη ακόμα κι ένα βαζάκι με μέλι που ήταν πάνω στο καλοριφέρ για να ξεπαγώσει. Ρωτήθηκα για την πρόθεση μου να συμμετάσχω σε ζυθολαγνική εξόρμηση, πρόταση την οποία σε καμία περίπτωση και δε θα μπορούσα να απορρίψω ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι η επόμενη δεν ήταν εργάσιμη μέρα για μένα. Συγκεντρωθήκαμε σχετικά νωρίς και πήγαμε σε κατάστημα του οποίου την ύπαρξη αγνοούσαμε μέχρι χθες αλλά εξωτερική πηγή μας πληροφόρησε για την ποιότητα του και νιώσαμε βαρύ το χρέος της εξακρίβωσης των όσων με περισσό ζήλο ελέχθησαν. Ήταν και πολύ κοντά στα σπίτια μας (είναι το μέρος που και με τα πόδια πας) κι έτσι πολύ σύντομα τα χείλη μας πλατάγιζαν στον αφρό όχι της θάλασσας αλλά του ζύθου. Αφού πιάσαμε μια συζήτηση για το Διακοφτό που έχει εξοχικό ένας της παρέας και σκεφτόμασταν ημερομηνίες για πιθανή έφοδο, σχολιάσαμε τα κοντινά μέρη ένα εκ των οποίων είναι και το χιονοδρομικό στα Καλάβρυτα, μπήκαμε στο κλίμα κι επειδή γενικά με το χιόνι το ζεστό τραβιέται κάναμε τη ριβέρς ντρίμπλα και πλακώσαμε τα ρακόμελα τα οποία έχουν την κακή συνήθεια να τελειώνουν γρήγορα. Τώρα δηλαδή που το σκέφτομαι το να τελειώνεις γρήγορα είναι γενικότερα κακή συνήθεια αλλά δεν είναι σωστό να μπλέξουμε αυτό το ποστ με σεξουαλικά υπονοούμενα. Γύρισα σπίτι χωρίς τύψεις ενώ είχα ήδη κανονίσει και τον πρωινό καφέ με φίλο που συνήθως 10 με 1 κάνει διάλειμμα από τη δουλειά του και πηγαίνει σπίτι για να παίξει playstation. Βάζω ξυπνητήρι κατά τις 9:30 και σηκώνομαι με τα χίλια ζόρια. Παίρνω τηλέφωνο το φίλο να δω που βρίσκεται και μου λέει ότι έχει μπλέξει λίγο και ότι θα περάσει σε κανένα σαραντάλεπτο. Μπαίνω στον πειρασμό να φτιάξω ένα καφέ αλλά με αποθαρρύνει το γεγονός ότι δεν έχω γάλα κι έτσι τη βγάζω με 2 μανταρίνια και μια μπανάνα που τελικά δε νομίζω ότι μπορούν να αντικαταστήσουν αυτό το σκουρόχρωμο ζουμί. Τελικά ο φίλος ήρθε λίγο πιο νωρίς και πεταχτήκαμε σε μια τράπεζα για μια δουλίτσα που είχα ενώ στη συνέχεια πεταχτήκαμε σε μια δουλίτσα που είχε αυτός ώσπου να καθίσουμε τελικά στην καφετέρια η οποία γενικά ήταν ψιλοάδεια. Σιγά σιγά όμως άρχισε να γεμίζει με μαθητές κυρίως του κοντινού γυμνασίου. Τώρα κοπάνα έκαναν, είχαν τρίωρα και τετράωρα ή καμιά συνέλευση δε ξέρω, πάντως ερχόταν ολοένα και περισσότερα και σχεδόν γέμισε το μαγαζί. Ευτυχώς δεν πίνουν καφέ και δεν καπνίζουν όλα τα παιδάκια. Φύγαμε και πήγαμε σε άλλες 2 δουλίτσες του φίλου και μετά με άφησε στο μπαρμπέρη για κούρεμα. Ευτυχώς δεν είχε καθόλου κόσμο κι έτσι πέτυχε το κούρεμα που του είπα, όχι ένα ιδιαίτερα δύσκολο, να μου τα ξυρίσει τελείως ήθελα και γενικά είμαι ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα. Εντάξει λέμε και καμιά μαλακία για να σπάσουμε τη σοβαρότητα. Απλά τα κόντυνα δεν τα ξύρισα. Φτάνοντας σπίτι αφού έκανα μια στάση στο ψιλικατζίδικο για γάλα χτυπάει το τηλέφωνο και κάτι συνάδελφοι μου προτείνουν να πάμε για τσίπουρα. Βαριόμουν και ήθελα να καθίσω σπίτι αλλά πες ο ένας, πες ο άλλος λούστηκα στα γρήγορα για να φύγουν οι τρίχες και ξεκίνησα για τον ηλεκτρικό. Έφτασα στο Μοναστηράκι ακριβώς στις τρεις και εντυπωσιάστηκα από το γεγονός της ταύτισης της ώρας άφιξης μου με την ώρα του ραντεβού δεδομένου ότι χρησιμοποίησα συγκοινωνίες. Συνήθως φτάνω νωρίτερα και γενικά δε θυμάμαι να έχω φτάσει ποτέ ακριβώς την ώρα του ραντεβού. Εντυπωσιασμένος λοιπόν περίμενα και τους υπόλοιπους για να πάμε στο Ούζου Μέλαθρον που μας έχει έρθει από την αγαπημένη Θεσσαλονίκη και είναι πολλά υποσχόμενο στον τομέα πίνεις και τρως μέχρι σκασμού με καλές σχετικά τιμές και λέω σχετικά διότι πάνω είναι πιο φτηνά, εδώ απ’ ότι φαίνεται έκαναν αναπροσαρμογή στις τιμές των Αθηνών. Γενικά νομίζω ότι το πάνω μαγαζί είναι καλύτερο αλλά κι αυτό τηρουμένων των αναλογιών δεν είναι άσχημο. Ήρθε μια παρέα τεσσάρων ατόμων και σπάγαμε τα κεφάλια μας μ’ένα φίλο να θυμηθούμε που ξέρουμε μια κοπέλα ψηλή σχετικά μ’ ένα ριγέ μπλουζάκι που βγήκε σε κάποια φάση έξω για να μιλήσει στο κινητό αλλά όσο κι αν προσπαθήσαμε δεν τα καταφέραμε. Τώρα που το ξανασκέφτομαι είμαι σχεδόν σίγουρος ότι την ξέρω από το μεταπτυχιακό. Ναι σίγουρα από εκεί είναι, κάπως αργά το θυμήθηκα αλλά τουλάχιστον μου έφυγε η απορία. Όχι ότι δε θα μπορούσα να κοιμηθώ ήσυχος αλλά πάντα είναι καλό εκεί που νομίζεις ότι η μνήμη σου τα έχει παίξει εντελώς να σκάει η φλασιά και να θυμάσαι. Λίγο μετά ή λίγο πιο πριν από αυτήν την παρέα ήρθε στο διπλανό μας τραπέζι παρέα τριών ατόμων όπου η μία και μοναδική γυναίκα δεν ήταν γνωστή σε κανέναν μας κι αυτό ήταν κρίμα διότι θα μας βόλευε. Γύρω στα σαράντα με διάφορα ψεγάδια που όμως το σύνολο έδενε τόσο αρμονικά. Και τι σύνολο! Σκασμένοι λοιπόν από τσίπουρο, ούζο και φαγητό πήγαμε στου Ψυρρή για έναν καφέ που όμως δε βοήθησε και πολύ τα πράγματα γι’ αυτό και αποφάσισα να γυρίσω με τον ηλεκτρικό και να μην πάρω ταξί ή να δεχτώ την προσφορά συναδέλφου να με γυρίσει σπίτι με το αυτοκίνητο. Ένα δεκάλεπτο ανηφοριάς θα ήταν ότι πρέπει αλλά που να ξέρω ότι η βραδιά δεν είχε τελειώσει ακόμη. Λίγα μέτρα πριν φτάσω στο σπίτι βλέπω παρκαρισμένο το αυτοκίνητο του δασκάλου οδήγησης και πάω να τον χαιρετίσω για καλή χρονιά και τα σχετικά. Μου είπε ότι είναι κρυωμένος αλλά αυτό που είδα μέσα στο πλαστικό ποτηράκι δεν ήταν τσαγάκι αν και στο χρώμα τουλάχιστον έμοιαζε. Μου έβγαλε λοιπόν κι εμένα ένα ποτήρι και αρχίσαμε να συζητάμε για τις διακοπές, το νέο αυτοκίνητο που σκοπεύει να πάρει καθώς και λίγα πράγματα για τη νέα μηχανή που περιμένει την οποία περιμένω κι εγώ με τη σειρά μου για να κάνω βόλτα. Με τα πολλά κι αφού θα έκλεινε και το γραφείο, τελείωσε και το μπουκάλι, έφτασα σπίτι σε κατάσταση αποσύνθεσης και περιμένω έναν χαλβά πολίτικο που ετοιμάζεται. Κι ύστερα σου λένε η άδεια είναι για να ξεκουράζεσαι. Την επόμενη φορά δεν το λέω σε κανέναν. Στην υγεία μας!

Τι λείπει;

Τα κάνεις όλα μετά τις δύο;

Αφορμή για το παρόν ποστ στάθηκε ένα άρθρο της προηγούμενης Κυριακάτικης στο οποίο μεταξύ άλλων διαβάζει κανείς: « Προσπαθώντας λοιπόν κανείς να αποκτήσει επίγνωση της παγωμένης βίας αυτού του είδους, δηλαδή της βίας που κυριαρχεί έχοντας προσλάβει την όψη της πιο αθώας ομαλότητας, πολύ λίγο θα ωφεληθεί από άρθρα που αφορούν την κακοποίηση ανηλίκων ή τους πολέμους των συμμοριών του υποκόσμου, ενώ θα φωτιστεί αρκετά ρίχνοντας μια ματιά εκεί απ' όπου η βία είναι, φαινομενικά, αποκλεισμένη, ας πούμε στα γυναικεία έντυπα, όπου το επιβαλλόμενο πρότυπο ωθεί εκβιαστικά το υποκείμενο στο να μάχεται εξαντλητικά, σε όλα τα μέτωπα ώς την τελική πτώση. Ικανό στέλεχος επιχείρησης και ταυτοχρόνως γατούλα του σεξ, μητέρα και διανοούμενη, κοσμική και νοικοκυρά, καταδικασμένη να χοροπηδάει στο γυμναστήριο και συνάμα μελετηρή αναγνώστρια άρθρων για τη δυσλεξία, όλ' αυτά σε συνδυασμό με την παντελή έλλειψη απάντησης στο φοβερό ερώτημα της ταυτότητας, η γυναίκα πλήττεται από έναν κατακερματισμό απείρως πιο επώδυνο και εξευτελιστικό απ' ό,τι η βία που ασκείται επάνω της στα καθυστερημένα καθεστώτα του τρίτου κόσμου. Ρωτήστε τη γυναίκα αυτή και ενδέχεται να σας μιλήσει για μιαν βία στ' αλήθεια ανυπολόγιστη, που οι άντρες δεν υποπτευόμαστε καν.»

Πράγματι είμαστε σούπερ απαιτητικοί εμείς οι άνδρες από τη γυναίκα και για την ακρίβεια εφαρμόζουμε το αντιφατικό σύστημα. Εξηγώ. Γνωρίζεις μία γυναίκα και θες να της πετάξεις τα μάτια έξω. Οι ορμές σου χτυπάνε κόκκινο, τρία γράμματα προβάλλονται στον ουρανό σου και για καλή σου τύχη γουστάρει κι εκείνη ακριβώς το ίδιο. Μοιραία λοιπόν καταλήγετε στο κρεβάτι (ή το αυτοκίνητο, δεν έχει σημασία) και περνάτε σπέσιαλ. Γενικά όλα έχουν πάει καλά. Κανένα παράπονο από κανέναν. Το τονίζω αυτό. Προφανώς η κοπέλα είναι πουτάνα έτσι; Διότι η πλειοψηφία των ανδρών δε θα διστάσει να τη χαρακτηρίσει έτσι επειδή κι εκείνη ήθελε ότι αυτός. Σκέψεις που ακολουθούν. Φαντάσου με πόσους έχει πάει για να την πηδήξω από το πρώτο βράδυ, πόσο εύκολη είναι κι όλα αυτά τα κόλπα στο κρεβάτι μυρίζουν μακροχρόνια εκπαίδευση. Φυσικά αν η γκόμενα δεν κάτσει παραμένει πουτάνα και σνομπ.

Συνεχίζω με παράδειγμα νούμερο δύο. Θέλω ντεκολτέ για τα μάτια μου μόνο. Δε με νοιάζει τι θα κάνεις αλλά δε θα βλέπει όλος ο κόσμος τα βυζιά σου (εδώ υπάρχει ο κίνδυνος η κοπέλα να γίνει πάλι πουτάνα που αφήνει τα στήθη της εκτεθειμένα). Αυτοί οι σχεδιαστές μόδας δεν έχουν φτιάξει κανένα ένδυμα της προκοπής που να προσφέρει το λάγνο θέαμα από τη μία και συγκεκριμένη οπτική γωνία (διαφορετική κάθε φορά) που θα τα κοιτάει ο συνοδός. Αυτό με τα ρούχα παίζει γενικώς. Σου αρέσει δηλαδή να βλέπεις κοπέλες ντυμένες με διάφορα ρούχα τα οποία όμως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να φορέσει η δικιά σου.

Σου αρέσει μπαγασάκο να λέει προστυχόλογα η άλλη στο κρεβάτι ε; Με έναν όρο όμως, μη ξεχνιόμαστε. Να της τα έχεις μάθει εσύ. Αλλιώς είπαμε είναι πουτάνα. Κυρία στο πλευρό του άντρα της, πουτάνα στο κρεβάτι. Τι σοφό ρητό ε;

Άπειρα τέτοια παραδείγματα φίλοι και φίλες που γενικά μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι έχουμε χάσει τη μπάλα. Γενικώς εννοώ και τα δύο φύλα. Πως να μη βάλεις άλλη μία μπίρα μετά;

Play

Έχω προγραμματίσει (επιμελώς πάντα) να μείνω σπίτι το βράδυ και γι’ αυτό έχω κάνει και τη σχετική προετοιμασία. Πετάγομαι στην κάβα για να προμηθευτώ ξηρούς καρπούς κι ένα μπουκάλι ουίσκι καλύτερο από το καλό που έχω στη γνωστή καβάτζα του σπιτιού. Επιστρέφω και κάνω τον απαραίτητο έλεγχο της θερμοκρασίας του νερού για να πάρω το μπάνιο μου, μη τυχόν και με βρει η Κυριακή άπλυτο και πάει στραβά η υπόλοιπη εβδομάδα. Παίρνω το φορητό ραδιοcd στο μπάνιο και βάζω ν’ ακούσω Tom Waits του οποίου τη φωνή ξεχωρίζω εύκολα παρά τον τεράστιο όγκο των υδρατμών που δε μου επιτρέπουν να δω ούτε τη μύτη μου. Ίσως σε αυτό να συμβάλλει και η μυωπία μου αλλά είναι ένα ζήτημα το οποίο δεν έχω εξετάσει λεπτομερώς. Αφού μιξάρω Rain Dogs με τρίψιμο, σαπούνισμα και αδιάλειπτη ροή νερού έχω πέσει στην απόλυτη νιρβάνα και διώχνω τις κακές σκέψεις ταυτόχρονα με το άνοιγμα της τάπας στη μπανιέρα. Κατά πως φαίνεται το σιφόνι τα ρουφάει όλα κι έτσι εξέρχομαι του λουτρού εμφανώς πιο ανάλαφρος αν και η ζυγομέτρηση δε με επιβεβαιώνει για κάτι τέτοιο. Μπουρνουζαρισμένος καθώς είμαι, κάθομαι στην καρέκλα του γραφείου μου για να κόψω τα νύχια μου ώσπου την ιεροτελεστική αυτή στιγμή διακόπτει ο ήχος κλήσης του κινητού. Η οθόνη με ειδοποιεί για τον υπαρκτό κίνδυνο και έτσι το σηκώνω προετοιμασμένος για όλα, αφού η απόκρυψη δεν έδινε και πολλά περιθώρια μαντεψιάς. Με σταθερά λάγνα φωνή το σηκώνω και νεαρά καλλονή εξέχοντος στήθους μου ζητά αφοπλιστικά να της ορίσω τόπο συνάντησης. Η συνεννόηση μας περνά σε δεύτερο επίπεδο και συμφωνούμε τελικά να έρθει να με παραλάβει για να την οδηγήσω σε άγνωστο προς εκείνη τόπο. Σε πείσμα των καιρών μας καταφέρνω και να τη στήσω στο ραντεβού αφού έκτακτη φυσική ανάγκη με κάνει να χάσω πολύτιμα λεπτά. Μπαίνω στο ανάποδα παρκαρισμένο σε μονόδρομο αυτοκίνητο της και ζοχαδιασμένη καθώς είναι δεν παρατηρεί το πληθωρικό στήθος της που καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες να συγκρατηθεί πράγμα που εγώ σε καμία προσπάθεια δεν καταφέρνω, αφού δεν προσπαθώ καν. Οι δρόμοι έχουν όση κίνηση θα περίμενε κανείς κι έτσι δεν αργούμε να φτάσουμε στον προορισμό μας, ισοφαρίζοντας έτσι τη δική μου καθυστέρηση. Βρίσκουμε ένα κομμάτι πάγκου να καθίσουμε και μέσα απ’ τον καθρέφτη κοιτάμε τις κοπέλες δίπλα που έχουν ξεσηκωθεί από τη μουσική και χορεύουν καθισμένες στα σκαμπό τους. Αν με ρωτάτε θα προτιμούσα να τις δω να χορεύουν όρθιες πάνω στα σκαμπό αλλά θα σιχαινόμουν μετά να καθίσω οπότε καλύτερα που έγινε έτσι. Ήταν τέτοια δε η στάση τους που αποκάλυπτε στα ήδη λαίμαργα μάτια μου το εσώρουχο της κορασίδος που καθόταν με πλάτη σε εμάς. Αντιλαμβάνεστε ότι εκτός από το εσώρουχο βλέπαμε και τον κώλο της τον οποίο ουδόλως κάλυπτε η συγκεκριμένη επιλογή της και μπορώ μετά βεβαιότητος να ισχυρισθώ ότι ήτο λευκός και απαλός λες και ήταν περιποιημένος με προδέρμ. Κι επειδή για πολλά πράγματα μπορεί να με κατηγορήσει κάποιος αλλά σε καμία περίπτωση δεν του επιτρέπω να μου αποδώσει το χαρακτηρισμό του μοναχοφάη, δε δίστασα από την πρώτη ματιά να ενημερώσω και τη συνοδό μου για το θέαμα αυτό το οποίο με ικανοποίηση αντιλήφθηκα ότι κι εκείνη απολάμβανε χωρίς όμως να καταφέρει με ασφάλεια να προσδιορίσει τη μάρκα του εσωρούχου. Η επιθυμία της για κόκα κόλα που πάει με όλα με ανάγκασε στην υποχρεωτική λήψη ενός λίτρου ζύθου τύπου βάις αφού σκεφτόμουν ότι το στήθος της είχε την ίδια χάρη με αυτήν την καραμελόχρωμη ουσία που δρόσιζε τον ουρανίσκο μου και γέμιζε την ουροδόχο κύστη μου ανάγκη την οποία εκτόνωσα αργότερα σε χώρο στάθμευσης πλησίον Ολυμπιακής εγκατάστασης στο Γαλάτσι. Αφού λοιπόν η ξεβράκωτη κορασίδα μετά της φίλης της εξήλθαν του καταστήματος με μια κίνηση ματ καταλάβαμε τα σκαμπό τους και καθισμένοι πια συζητούσαμε για έρωτες, ανθρώπους και καταστάσεις όχι απαραίτητα με την προαναφερθείσα σειρά. Το στήθος της είχε οδηγήσει τον ψυχισμό μου στ’ άκρα και η συσσώρευση της έντασης με έκανε να πληρώσω γρήγορα γρήγορα το λογαριασμό και λίγα λεπτά αργότερα χαριεντιζόμασταν έξω από το αυτοκίνητο της, πράγμα που μου φάνηκε κάπως επικίνδυνο διότι το δρομάκι ήταν στενό και τα διερχόμενα αυτοκίνητα σίγουρα θα έβρισκαν πάνω μας. Μπαίνουμε μέσα και βάζει μπρος για να ξεκινήσει. Αλλόφρων εγώ την αρπάζω απ’ όπου βρω και τη χεριάζω κοινώς κάτω απ’ τ’ αδιάκριτα βλέμματα των περαστικών. Με ελαφρά τραβηγμένο το κάθισμα του συνοδηγού προς τα πίσω εγώ, σε μια απροσδιόριστη στάση εκείνη και σίγουρα με το χειρόφρενο και το λεβιέ των ταχυτήτων σε διάφορες τρυφερές στιγμές με το σώμα της, οδηγήθηκε σ’ ένα εξίσου τρυφερό τετ-α-τετ με παραπλήσιο όργανο όχι του αυτοκινήτου αυτή τη φορά κι έτσι τελεσφόρησε η πράξη το κωδικό όνομα της οποίας είναι και συνώνυμο με το είδος καπνιστού που είχε στο στόμα του ο ηλικιωμένος κύριος που συνοδευόμενος από την κυρία του πέρναγε μπροστά από το αυτοκίνητο για να μπει στον προαύλιο χώρο της οικείας του. Δε θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος αυτός ο παραλληλισμός γεγονός που μ’ έκανε να ενθουσιαστώ ενώ την κρίσιμη στιγμή φάνηκε ότι η ζέβα κάνει τη διαφορά. Για τη ζέβρα πάλι εγώ δε ξέρω τίποτα.

Παράπλευρες Απώλειες

Χάθηκε usb stick (γνωστό και ως φλασάκι) μάρκας Kingston, μοντέλου DTI, χρώματος λευκού, χωρητικότητας ενός (1) GB, χαμηλής σχετικά ταχύτητας ανάγνωσης κι εγγραφής, ασήμαντης αξίας ως συσκευής, ανυπολόγιστης ως περιεχομένου. Ο ευρών τη γάμησε, τον ψάχνει ήδη η αντιτρομοκρατική.

Χορεύοντας με τους λύκους

Παρασκευή βράδυ και είμαι καλεσμένος σε μαζική γιορτή, τουτέστιν δέκα σε ένα. Δέκα εορτάζοντες ένα μαγαζί κι όλο το μπούγιο στη νέα τάση παύλα τάξη των πραγμάτων όπου η προβολή του λαρτζ γίνεται συνώνυμο της διασκέδασης. Δε χαλιέμαι όμως, το βρίσκω μια καλή αφορμή να επισκεφθώ άγνωστα σ'εμένα μέρη και λέω σ'όλους ότι έχω να πάω σε εκπαιδευτική εκδρομή. Σενιάρω το λοιπόν τον εαυτό μου, αγκαζάρω και συνοδό κι εμφανίζομαι ολίγον τι καθυστερημένος αφού το παρκάρισμα δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Χαιρετώ γνωστό που δε θυμάμαι από πότε έχω να τον δω, εγκάρδιοι ασπασμοί και η ατάκα: "Να τα λέμε και μέσα, όχι μόνο έξω". Εντάξει στρατηγέ του κάνω και προχωρώ στο βάθος όπου δεν υπάρχει κήπος αλλά απλή, αγνή βότκα το μπουκάλι της οποίας θέλω να χρησιμοποιήσω για το ομώνυμο παιχνίδι κι έτσι αναγκάζομαι να εξαφανίσω το περιεχόμενο της με ένα τρόπο μαγικό που σου προσφέρει όμως τον απαραίτητο μανδύα για να την παλέψεις όπως θα λέγαμε. Κι έρχεται ένας εκ των δέκα για να ζητήσει μια χάρη κι εμένα αρχίζουν και με καίνε τα κρεμμύδια προτού ανοίξει ακόμα το στόμα του. "Θέλω να χορέψεις ένα ζεϊμπέκικο για μένα". Ώπα δικέ μου του λέω, δεν είναι σοβαρά αυτά τα πράγματα, να κάνω καμια παντομίμα καλύτερα; "Είναι λαϊκή απαίτηση" μου λέει και με τρόμο αντικρύζω γύρω μου τον κόσμο να με περικυκλώνει και χέρια να μου καρφώνουν μαχαίρια στην πλάτη με τη γνωστή μέθοδο του φιλικού χτυπήματος παύλα παρότρυνσης. Δαιμόνιος και πανούργος ως συνήθως δέχομαι, με τον όρο να διαλέξω εγώ τραγούδι, σκέψη η οποία με μαθηματική ακρίβεια θα με οδηγήσει στην απόδραση απ' τη μανούρα αυτή. Πλησιάζω λοιπόν με περηφάνια και βήματα βαριά τον μαέστρο στο αυτί του οποίου σκύβω για να του μηνύσω την παραγγελιά.
- Ποιο τραγουδάκι να σου παίξουμε άρχοντα;
- Ξέρεις τον αλήτη μαέστρο;
- Θάνατος!
Μέσα είσαι του λέω, με θανάτωσες για τα καλά και γυρνάω να τον παίξω με πλάτη όπως ακριβώς θα έκανε και ο Βρύζας στα πολύ καλά του. Σιτ χάπενς ολ δε τάιμ σιγοψιθυρίζω αλλά είναι πια αργά.

ΒΡΟΧΟΣ

Τώρα που σ' έχω διαγράψει απ' την καρδιά μου,

ξαναγυρνάς όλο και πιο πολύ επίμονα,

όλο και πιο πολύ τυραννικά.

Δεν έχουν έλεος τα μάτια σου για μένα,

δεν έχουν τρυφερότητα τα λόγια σου,

τα δάχτυλά σου έγιναν τώρα πιο σκληρά,

έγιναν πιο κατάλληλα για το λαιμό μου.


του Ντίνου Χριστιανόπουλου που χθες γι' άλλη μια φορά ήταν απολαυστικότατος.

Ποντιακό

Έστω ότι έχουμε δύο τουαλέτες, τις Α και Β. Υπάρχει ο προθάλαμος με τους νιπτήρες και στο βάθος οι Α και Β. Πηγαίνεις ένα πρωί και παρατηρείς ότι στην τουαλέτα Β (σειριακά η δεύτερη όπως μπαίνεις) έχει καμμένη τη λάμπα. Πας σε κάποια φάση να ξεπλύνεις την κούπα σου και βλέπεις έναν τύπο ν' αλλάζει τη λάμπα. Λογικό και αναμενόμενο. Την επόμενη φορά όμως που πηγαίνεις στην τουαλέτα διαπιστώνεις ότι η τουαλέτα Α δεν έχει πια λάμπα. Ναι, κάποιος πήγε στην Α, την έβγαλε και την τοποθέτησε στη Β. Διότι αν έχεις μάθει σε μια τουαλέτα, που να πηγαίνεις στη διπλανή της. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Α είναι πάντα πιο καθαρή από τη Β. Εκτός και αν υποψιαστώ ότι κάποιος θέλει να χέζει στο σκοτάδι.

Γιατί μαμά;

Έχω να σας διηγηθώ ένα πολύ καλό ανέκδοτο. Η Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη εξαρθρώθηκε. Θέλετε κι ένα με τον Τοτό τώρα ε;

Αλήθεια, τι ακριβώς συμβαίνει αυτές τις μέρες στους γείτονες μας; Υπάρχει μήπως κάποιος πολιτικός αναβρασμός;

Γεωμετρία

Κρατώντας τα πόδια της ανοιχτά έτσι που να σχηματίζουν μεταξύ τους γωνία εξήντα μοιρών σκεφτόμουν το ισόπλευρο τρίγωνο που δημιουργείται και τον εαυτό μου ως διχοτόμο, μόνο που δεν είχα προσδιορίσει ποιος τέμνει ποιον.

Άγχος

Από αυτό που σου στρίβει το στομάχι, που δε σ'αφήνει να κοιμηθείς, που σε κάνει να τρέμεις λες κι έχεις πιει μονοκοπανιά δεκαπέντε εσπρέσο. Κωλοκατάσταση.

Απλοί Καθημερινοί Διάλογοι

...που λαμβάνουν χώρα στο γραφείο. Πολλοί οι εορτάζοντες και μεζεκλίκια φέρουσι για να τους τιμήσουμε αλλά και να σκάσουμε από το φαγητό, το ποτό, το γλυκό και πάει λέγοντας. Η αθώα το λοιπόν συνάδελφος παίρνει ένα μεζεδάκι, το οποίο σχεδόν αμέσως το αφήνει κάτω. Ο σχετικά αθώος συνάδελφος της λέει:
- Παρ'το είναι καλό!
- Δε μ'αρέσει.
- Δοκίμασες;
- Όχι!
- Ε τότε πως λες ότι δε σ' αρέσει!
- Ε το βλέπω δε θα μ' αρέσει.
- Και στον άντρα σου όταν σου 'πε γύρνα να τον φας από πίσω του 'πες δε μ' αρέσει αλλά μόλις μπήκε του φώναξες όλο μέσα!

Διότι το παν είναι ο μεζές. Όλα τ' άλλα είναι ατμός!

Η αυτοχειρία του μόνιτορ

Γράφει για το θέμα (όχι το πρώτο) ο τουκιθεμπλόμ και τα λέει σωστά. Ανάμεσα στα τόσα comments ίσως ήταν ο μόνος που έπιασε το ζήτημα από τη σωστή του βάση.

"...τουκιθεμπλόμ
Posted 7|Jan|2007 at 04:34 | Permalink
Αν και άσχετος με την τεχνολογία προσπάθησα να παρακολουθήσω τόσο την αλληλογραφία mirandolina-vrypan όσο και τα σχόλια που ακολούθησαν. Έχω καταλήξει στην άποψη ότι ο Vrypan έχει κυρίως λόγους αρχής για τους οποίους δεν δέχεται την διαγραφή ενός blog από το monitor και θεωρώ πως με έχει πείσει.
Από τη στιγμή που δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο και εφόσον δεν προκύπτουν ζητήματα κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας το monitor νομιμοποιείται να κρατά στη βάση του όσα blog θέλει. Η αντίθετη άποψη θεωρώ πως ανοίγει το δρόμο για επιλεκτική χρήση και διάθεση ενός κατά τα άλλα ελεύθερου προϊόντος, κάτι το οποίο αντίκειται στη φύση του internet και της πνευματικής δημιουργίας όπως την αντιλαμβάνομαι."

Μη ξεχνάμε ότι το μόνιτορ είναι εθελοντική προσφορά και ως τέτοια στηρίζεται στον προσωπικό κόπο, χρόνο και διάθεση του δημιουργού του. Οπότε όταν απαιτούμε όλα αυτά θα πρέπει να τα αναλογιζόμαστε. Απ' την άλλη σίγουρα οποιοσδήποτε θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να βγει από το μονιτορ αλλά να μη θίγει ζήτημα πνευματικής ιδιοκτησίας όταν αυτό δεν υφίσταται.

Μεγάλες στιγμές της ελληνικής δημοσιογραφίας

Ο Μάκης εξαπολύει δριμύ κατηγορώ για όσους δεν πήγαν στο στρατό (βλέπε ειδήσεις άλτερ).

Κάτι τέτοια βλέπω κι ύστερα κάνω τρεις μήνες να την ξανανοίξω (εξαιρούνται ποδοσφαιρικοί αγώνες, μην τρελλαθούμε κιόλας).

Τιτανομαχίες

Αντιγράφω από το sportime.gr :

Νικητής ο Σπανούλης στην ελληνική κόντρα

4/1/2007 9:55


Ο Βασίλης Σπανούλης ήταν νικήτης, στην ελληνική κόντρα με τον Ανδρέα Γλυνιαδάκη, αφού οι Ρόκετς επικράτησαν των Σόνικς με 103-96. Και οι δύο Έλληνες δεν αγωνίστηκαν ούτε λεπτό. Σπουδαία νίκη των Κλίπερς, μέσα στο Μαϊάμι, επί των Χιτ με 110-95. Κέρδισε η Γιούτα τους Σίξερς με 98-87, ενώ χρειάστηκαν την παράταση οι Τίμπεργουλφς, για να λυγίσουν την αντίσταση των Σπερς, κερδίζοντας τους με 103-101. (93-93 κ.α).

Γάμησε πάλι ο Σπανούλης, του πήρε και τα σώβρακα του Γλυνιαδάκη.